Do Kyung Soo

دو کیونگ‌سو (دی‌او)

کمتر هنرمندی را می‌توان یافت که هم‌زمان قلب میلیون‌ها طرفدار موسیقی پاپ را به دست آورده باشد و هم منتقدان سخت‌گیر سینما را به تحسین واداشته باشد؛ اما دو کیونگ‌سو که در دنیای موسیقی با نام هنری دی‌او (D.O.) شناخته می‌شود، دقیقاً همین مسیر کم‌یاب را پیموده است. او یکی از اعضای محبوب گروه افسانه‌ای اکسو (EXO) است و در عین حال به یکی از قابل‌اعتمادترین بازیگران نسل خود در کره‌ی جنوبی بدل شده؛ بازیگری که حضورش روی پرده، چه در نقش‌های کمدی و چه در شخصیت‌های پر از اندوه، با همان صداقتی همراه است که در صدایش می‌شنویم.

کودکی و سال‌های نخست

دو کیونگ‌سو روز ۱۲ ژانویه‌ی ۱۹۹۳ در محله‌ی نونهیون‌دونگِ منطقه‌ی گانگنام در سئول به دنیا آمد و دوران کودکی‌اش را در ایلسانِ شهر گویانگ، در استان گیونگی، سپری کرد. او یک برادر بزرگ‌تر دارد که سه سال از او بزرگ‌تر است. عشق به خواندن از همان سال‌های دبستان در او ریشه دواند؛ کودکی که به‌جای بازی‌های معمول، آواز می‌خواند و در دوران دبیرستان پای ثابت مسابقات محلی موسیقی بود. همین پشتکار سرنوشتش را رقم زد: پس از درخشش در یکی از همین جشنواره‌های محلی، توجه شرکت اس‌ام اینترتینمنت به او جلب شد و دعوت به آزمون شد. کیونگ‌سو در آن آزمون با اجرای قطعه‌ی «انتظار» از نا یون‌کوون و آهنگی از گروه براون آید سول، مسیر آینده‌اش را گشود و در دو سال پایانی دبیرستان به‌عنوان کارآموز پا به دنیای حرفه‌ای گذاشت. او بعدها تحصیلاتش را در دانشگاه مجازی کیونگ‌هی ادامه داد.

از کارآموزی تا قلب اکسو

روز ۳۰ ژانویه‌ی ۲۰۱۲، دو کیونگ‌سو به‌عنوان عضوی از گروه تازه‌تأسیس اکسو به جهان معرفی شد و اندکی بعد، در هشتم آوریل همان سال، این گروه با نخستین اثرش رسماً فعالیت خود را آغاز کرد. در میان اعضا، نقش او همواره روشن بود: صدای گرم، عمیق و پُراحساسش او را به یکی از خواننده‌های اصلی گروه تبدیل کرد و اجراهایش، به‌ویژه در بالاد‌ها، بارها به نقطه‌ی اوج عاطفی کنسرت‌ها بدل شده‌اند. محبوبیتی که دی‌او در دل هواداران اکسو به دست آورد، پایه‌ای شد که بعدها به او اجازه داد در عرصه‌های دیگر هم بدرخشد.

درخشش روی پرده‌ی سینما و قاب تلویزیون

اگر بسیاری از خواننده‌های پاپ بازیگری را سرگرمی جانبی می‌دانند، دو کیونگ‌سو آن را جدی گرفت و خیلی زود ثابت کرد که استعدادش واقعی است. او در سال ۲۰۱۴ با حضوری کوچک در سینما آغاز کرد و در همان سال با نقش‌آفرینی در سریال «اشکالی نداره، عشقه» نگاه‌ها را به سمت خود کشاند. اما نقطه‌ی عطف واقعی در سال ۲۰۱۶ رقم خورد؛ جایی که او در فیلم «برادر آزاردهنده‌ی من» نقش یک برادر کوچک‌ترِ ناشنوا را با چنان ظرافتی بازی کرد که جایزه‌ی بهترین بازیگر تازه‌کار را در مراسم معتبر جوایز فیلم اژدهای آبی (۲۰۱۷) برایش به ارمغان آورد. در همان دوره، نقش‌آفرینی لطیفش لقب دلنشین «نخستین عشقِ ملت» را برایش ساخت و جایزه‌ی محبوب‌ترین بازیگر سینما را در مراسم بک‌سانگ نصیبش کرد.

از آن پس کارنامه‌ی او پیوسته پُربارتر شد. حضور در دو قسمت پرفروش مجموعه‌ی فانتزی «همراه با خدایان» نام او را با یکی از بزرگ‌ترین موفقیت‌های گیشه‌ی تاریخ سینمای کره گره زد، و بازی در درام پُرشور «بچه‌های سوینگ» توانایی‌اش در رقص و بازی را هم‌زمان به رخ کشید. در تلویزیون، سریال تاریخی-عاشقانه‌ی «۱۰۰ روز شاهزاده‌ی من» (۲۰۱۸) به یکی از پربیننده‌ترین آثار کابلی کره بدل شد و محبوبیت او را به اوج تازه‌ای رساند. بازگشت او پس از خدمت سربازی نیز با موفقیت همراه بود؛ نقش دادستانی نامتعارف در سریال اکشن-حقوقی «دادستان بد» (۲۰۲۲) جایزه‌ی برتر بازیگری را در مراسم جوایز درام شبکه‌ی کی‌بی‌اس برایش به ارمغان آورد. او در سال‌های اخیر هم با فیلم «ماه» (۲۰۲۳) و آثار تازه‌ای چون فیلم «راز: ملودی ناگفته» و سریال «دستکاری‌شده» (هر دو در ۲۰۲۵) به فعالیت پُرشتاب خود ادامه داده است. شورای فیلم کره نیز نام او را در فهرست ۲۰۰ بازیگری جای داد که بهترین نمایندگان حال و آینده‌ی سینمای این کشور به شمار می‌روند.

مسیر تک‌خوانی و سال‌های اخیر

دو کیونگ‌سو در اول ژوئیه‌ی ۲۰۱۹ خدمت سربازی خود را آغاز کرد و در ۲۵ ژانویه‌ی ۲۰۲۱ آن را به پایان رساند. اندکی بعد، در ۲۶ ژوئیه‌ی همان سال، فصل تازه‌ای از زندگی هنری‌اش گشوده شد: نخستین آلبوم انفرادی‌اش با نام «همدلی» (Empathy) منتشر شد و با استقبالی چشمگیر در صدر جدول‌های فروش نشست. او این مسیر تک‌خوانی را با آلبوم‌های «انتظار» (Expectation) در ۲۰۲۳ و «شکوفه» (Blossom) در ۲۰۲۴ ادامه داد و سرانجام در هفتم ژوئیه‌ی ۲۰۲۵ نخستین آلبوم کامل استودیویی‌اش با عنوان «بلیس» (Bliss) را روانه‌ی بازار کرد. در پی این انتشار، تور کنسرت آسیایی پُرطرفدارش با نام «دو ایت!» (DO it!) را در شهرهای مختلف آسیا برگزار کرد. در سال‌های اخیر تغییرات مهمی هم در زندگی حرفه‌ای او رخ داد؛ او در سال ۲۰۲۳ پس از سال‌ها همکاری با اس‌ام اینترتینمنت برای فعالیت‌های شخصی‌اش به آژانس تازه‌ای به نام «کمپانی سوسو» (که مدیر برنامه‌ی دیرینه‌اش بنا نهاده بود) پیوست، و در نوامبر ۲۰۲۵ برای فعالیت‌های بازیگری قراردادی با آژانس «بلیتزوی اینترتینمنت» امضا کرد.

چهره‌ی عمومی و شخصیت

در میان طرفداران، دو کیونگ‌سو با تصویری دوست‌داشتنی شناخته می‌شود: عضوی آرام، باوقار و قابل‌اتکا که اغلب «مادرِ» گروه اکسو لقب گرفته است. این لقب بی‌دلیل نیست؛ او در خوابگاه گروه آشپزی می‌کرد، به نظم و تمیزی فضای مشترک اهمیت می‌داد و حواسش به دیگر اعضا بود. شخصیت او بیشتر اهل مشاهده و گوش‌دادن است تا جلب توجه، و همین متانتِ توأم با مهربانی، به همراه صدای گرم و عمیقش، تصویری زمینی و صمیمی از او ساخته که هم در میان همکاران و هم در دل مخاطبان جایگاه ویژه‌ای دارد.

زندگی شخصی

دو کیونگ‌سو فردی به‌شدت خصوصی است و حریم زندگی شخصی‌اش را با احتیاط حفظ می‌کند؛ تا امروز هیچ رابطه‌ی عاطفی تأییدشده‌ی عمومی‌ای از او گزارش نشده و او ازدواج‌نکرده باقی مانده است. آن‌چه در عوض بارها در گفت‌وگوهایش دیده می‌شود، پیوند نزدیک و دوستی دیرینه‌اش با اعضای اکسو است؛ رابطه‌هایی که در طول بیش از یک دهه فعالیت مشترک شکل گرفته‌اند.

نکته‌هایی که طرفداران دوست دارند

شاید جالب‌ترین تضادِ شخصیتی دو کیونگ‌سو همین باشد که هنرمندی با چنین حضور پُرنفوذی روی صحنه و پرده، در زندگی واقعی فردی کم‌حرف و خانه‌دوست است. عشق او به آشپزی چنان مشهور است که به بخشی از هویت عمومی‌اش بدل شده، و چشمان درشت و نگاه معصومش لقب‌های دوست‌داشتنی‌ای مانند «پنگوئن» را برایش ساخته است. نکته‌ی شیرین دیگر برای طرفداران این است که او سال‌ها — حتی سال‌ها پس از شهرت جهانی‌اش — از شبکه‌های اجتماعی شخصی فاصله گرفته بود و سرانجام در ژوئیه‌ی ۲۰۲۳، یعنی بیش از یازده سال پس از آغاز فعالیتش، نخستین حساب اینستاگرام شخصی‌اش را راه‌اندازی کرد؛ اتفاقی که با شور و شوق فراوان هوادارانش روبه‌رو شد.