Fukushi Sota
- 9 خرداد 1372 تولد
- 33 سن
- 7 تعداد آثار

سوتا فوکوشی، بازیگر ژاپنی متولد سیام مهٔ ۱۹۹۳، یکی از همان چهرههایی است که مسیر ستارهشدنش بیشتر شبیه فیلمنامه است تا یک زندگینامهٔ معمولی. او در کمتر از یک دهه از نوجوانی که اتفاقی در خیابانهای شلوغ شیبویا کشف شد، به یکی از بازیگران محبوب و پرکار نسل خود در سینما و تلویزیون ژاپن بدل شد. قامت بلند، نگاه آرام و کارنامهای رنگارنگ — از قهرمان نقابدارِ سریهای اکشن گرفته تا نقشهای احساسیِ درامهای عاشقانه و شخصیتهای پیچیدهٔ آثار جنایی — او را به بازیگری تبدیل کرده که هم طرفداران سرگرمی عامهپسند و هم مخاطبان جدیتر را راضی نگه میدارد.
سوتا فوکوشی در ۳۰ مهٔ ۱۹۹۳ در توکیو به دنیا آمد. او کوچکترین فرزند خانواده است و دو خواهر بزرگتر دارد. بر پایهٔ گزارشهای منتشرشده، پدر و مادرش از دلباختگانِ مجموعهٔ افسانهای «کامن رایدر» بودند؛ علاقهای خانوادگی که در نگاه نخست شاید جزئیاتی بیاهمیت بهنظر برسد، اما بعدها به یکی از تعیینکنندهترین عوامل سرنوشت حرفهای او بدل شد. فوکوشی نوجوانی درسخوان بود و در آستانهٔ آزمونهای ورودی دانشگاه قرار داشت که زندگیاش ناگهان مسیر تازهای گرفت.
داستان ورود او به دنیای سرگرمی از همان قصههایی است که طرفداران عاشق شنیدنش هستند. فوکوشی در سالهای نوجوانی، هنگام خرید با یکی از دوستانش در محلهٔ پرجنبوجوش شیبویا، توجه یک عکاس را جلب کرد و عکسهایش در مجلهای به چاپ رسید. یکی از کارکنان آژانس هنری سرشناس «کن-آن» همان تصویرها را دید، استعدادی را در آن چهره حس کرد و او را شناسایی کرد؛ فوکوشی در سپتامبر ۲۰۱۰ رسماً به این آژانس پیوست و نخستین گام را بهسوی بازیگری برداشت.
فوکوشی در ژانویهٔ ۲۰۱۱ با حضور در سریال «میساکی نامبر وان!!» از شبکهٔ NTV نخستین تجربهٔ بازیگریاش را پشت سر گذاشت، اما جهش واقعی تنها چند ماه بعد رخ داد. او از میان حدود سه هزار متقاضی برای نقش اصلی، یعنی «کیساراگی گِنتارو»، در مجموعهٔ اکشن و توکوساتسوی «کامن رایدر فوزه» (۲۰۱۱–۲۰۱۲) برگزیده شد؛ همان نقشی که نامش را برای نخستینبار سرِ زبانها انداخت. شیرینترین بخش ماجرا آنجاست که این پدر و مادرِ شیفتهٔ کامن رایدر بودند که او را به شرکت در آن آزمون تشویق کردند — و انتخابی خانوادگی، به سکوی پرتاب یک ستاره تبدیل شد.
محبوبیت فوکوشی با حضور در سریال صبحگاهی پرطرفدار «آماچان» از شبکهٔ NHK در سال ۲۰۱۳ ابعاد تازهای یافت. این نقش او را از محبوبیت در میان هواداران ژانر اکشن فراتر برد و به چهرهای آشنا برای عموم مخاطبان بدل کرد، تا جایی که نامش در همان دوره در صدر فهرست «بازیگران نوظهور سال» نشریهٔ معتبر اوریکن جای گرفت.
سالهای ۲۰۱۴ و ۲۰۱۵ دوران تثبیت جایگاه فوکوشی بود. بازی او در چند فیلم سینمایی — از جمله «دوستت دارم، بگو»، «این هیرو» و «آنگونه که خدایان میخواهند» — چنان مورد توجه قرار گرفت که در سیوهشتمین دورهٔ جوایز آکادمی ژاپن، عنوان بهترین بازیگر تازهوارد را نصیب او کرد. پیش از آن نیز در سال ۲۰۱۴ جایزهٔ «تازهوارد سال» جشنوارهٔ اِلان دور را گرفته بود، و در سال ۲۰۱۹ بهپاس توانایی چشمگیرش در صحنههای اکشن، جایزهٔ ویژهٔ بهترین بازیگر اکشن را در هفتمین دورهٔ جوایز اکشن ژاپن دریافت کرد.
در میان کارهای ماندگار او میتوان به نقشآفرینی در درام عاشقانهٔ «کوینکا» (که با عنوان «رابطهٔ عاشقانه» نیز شناخته میشود، ۲۰۱۵) و ایفای نقش «ایچیگو کوروساکی» در نسخهٔ سینمایی لایو-اکشنِ «بلیچ» (۲۰۱۸) اشاره کرد؛ نقش دومی که برای طرفداران مانگا و انیمه بهیادماندنی است و نشان داد فوکوشی میتواند بار یک اثر اقتباسی پرطرفدار را بر دوش بکشد.
فوکوشی در رسانهها بیش از آنکه چهرهای جنجالی باشد، با تصویرِ بازیگری خوشبرخورد، منضبط و سختکوش شناخته میشود. یکی از ویژگیهای متمایز و کمنظیرش در میان بازیگران ژاپنی، تسلط واقعیاش به زبان انگلیسی است؛ علاقهای که از دوران مدرسه در او شکل گرفت و به دریافت مدرک سطح دوم آزمون «ایکن» انجامید. او این مهارت را بارها در رویدادهای بینالمللی به نمایش گذاشته است — از جمله در جشنوارهٔ فیلم رم، جایی که حاضران را نخست به ایتالیایی سلام گفت و سپس سخنرانیاش را به انگلیسی ادامه داد. مهارت دیگرش، انجام پشتک (بکفلیپ)، یادگار همان سالهایی است که نقشهای پرتحرک اکشن بازی میکرد و چابکی بدنیاش بخشی از جذابیت حضورش روی پرده شد.
فوکوشی به حفظ حریم خصوصیاش شهره است و کمتر دربارهٔ زندگی شخصیاش سخن میگوید. تا ابتدای سال ۲۰۲۶، او ازدواج نکرده و هیچ رابطهٔ عاطفیای را بهطور رسمی تأیید نکرده است. همین کمحرفی و فاصلهگرفتن از حاشیهها، بخشی از تصویر حرفهای و قابلاحترامی است که در طول سالها از او در ذهن مخاطبان شکل گرفته است.
فوکوشی در سالهای اخیر همچنان پرکار مانده و حتی پا را از مرزهای ژاپن نیز فراتر گذاشته است. در سال ۲۰۲۳ نخستین تجربهٔ بینالمللیاش را با حضور در فصل دوم سریال «The Head» محصول هولو رقم زد؛ جایی که در نقش «یوتو ناکامورا»، یک مهندس کامپیوتر، به زبان انگلیسی بازی کرد و برای فیلمبرداری راهی اسپانیا شد — و بنا بر گزارشها، در مصاحبههای آنجا بدون مترجم پاسخ میداد. در همان سال در درام جنایی-حقوقی «بنگوشی سودوم» از شبکهٔ TV Tokyo نیز در نقش وکیلی نامتعارف بهنام «اوداگیری واتارو» ظاهر شد.
سال ۲۰۲۴ برای او با فیلم سینمایی «زنان دریاچه» (در نقش کارآگاه هاماناکا کیسوکه) و یک نقش پیوسته در سریال شبکهٔ TV Asahi همراه بود، و در پایان سال ۲۰۲۵ نیز فیلم سینمایی «کائده» اکران شد که فوکوشی در آن نقشی دوگانه ایفا کرد. اما آغاز سال ۲۰۲۶ شاید یکی از پرکارترین مقاطع کارنامهٔ او باشد: او همزمان در سریال جدید «توکیو پی.دی.» از شبکهٔ فوجی تیوی نقش اصلی، کارآگاه «ایمایزومی رینتارو»، را بر عهده گرفت و در نخستین پروژهٔ کرهایاش، یعنی سریال رمانتیک-کمدی «این عشق، قابل ترجمه است؟» محصول نتفلیکس، در کنار بازیگران سرشناس کرهای در نقش «کوروساوا هیرو» ظاهر شد؛ گامی تازه که دامنهٔ فعالیتش را به سینمای فراملی گسترش داد.
شاید جالبترین نکته دربارهٔ فوکوشی این باشد که کل مسیر ستارهشدنش از یک قدمزدن سادهٔ نوجوانانه در شیبویا آغاز شد؛ اگر آن روز عکاس سراغش نمیرفت، چهبسا سرنوشتش بهکلی متفاوت میبود. نقش بزرگ زندگیاش، یعنی همان «کامن رایدر فوزه»، را هم تا اندازهٔ زیادی مدیون پدر و مادر طرفدار این مجموعه است که او را به آزمون فرستادند. تسلط واقعیاش به زبان انگلیسی — مهارتی نسبتاً کمیاب در میان بازیگران همنسلش در ژاپن — بعدها درهای پروژههای بینالمللی را به رویش گشود. و در روزهای اوج محبوبیت، نام او دو سال پیاپی در صدر فهرست «بازیگران نوظهور» نشریهٔ اوریکن نشست؛ نشانهای روشن از سرعت چشمگیر صعودش.