Hou Ming Hao
- 12 مرداد 1376 تولد
- 29 سن
- 17 تعداد آثار
هو مینگهائو (侯明昊 / Neo Hou)
هو مینگهائو، بازیگر و خوانندهٔ چینی، از آن دسته چهرههایی است که مسیرشان را نه با یک جهش ناگهانی، بلکه با یک دهه سماجت ساختهاند. او کارش را در نوجوانی بهعنوان خوانندهٔ یک گروه پسرانه آغاز کرد، در بیستسالگی به بازیگری کوچ کرد و امروز یکی از پرکارترین و پرمخاطبترین بازیگران نسل جوان تلویزیون و پلتفرمهای چین است؛ کسی که هم در سریالهای تاریخی و فانتزی پرزرقوبرق دیده میشود و هم هرازگاهی به عشق نخستینش، یعنی موسیقی، برمیگردد.
کودکی در محلهٔ نظامی و آکاردئونی که همهچیز را شروع کرد
او سوم اوت ۱۹۹۷ در پکن به دنیا آمد. (برخی پایگاههای اطلاعاتی بینالمللی تاریخ تولد او را دوم اوت ثبت کردهاند، اما مستندات چینی و پروندهٔ رسمیاش بر سوم اوت اتفاق نظر دارند.) کودکیاش در یکی از مجتمعهای مسکونی نظامی پکن گذشت؛ خانوادهای که بنا بر گزارشهای رسانههای چینی سه نسل پیاپی در ارتش خدمت کردهاند. همین پیشینه، نظم و انضباطی به او بخشید که بعدها در سختترین سالهای کاریاش به کارش آمد.
نخستین عشق او اما نه دوربین بود و نه صحنه، بلکه یک ساز: از چهارسالگی آکاردئون آموخت و هشت سال پیاپی آن را ادامه داد و در مسابقات شهر پکن بارها رتبهٔ اول را به دست آورد. کسی که امروز او را در لباسهای فاخر سریالهای تاریخی میبیند، شاید تصور نکند که پشت این چهره، سالها تمرین موسیقی کلاسیک و صبوری یک بچهٔ ساکت خوابیده است. هو تکفرزند خانواده است و در گفتوگوهایش بارها از تأثیر تربیتی پدرش گفته؛ جملهای که پدر همیشه به او میگفته و خودش هم آن را تکرار میکند: «خودت را فراموش نکن، نیت اولیهات را فراموش نکن.»
سئول، پانزدهسالگی و بازگشتی که مسیر را عوض کرد
در سال ۲۰۱۲ و در پانزدهسالگی، هو مینگهائو به کرهٔ جنوبی رفت و کارآموز کمپانی SM Entertainment شد — یکی از معدود نوجوانان چینیتبار که در آن دوره پذیرفته شدند. حدود یک سالونیم آنجا ماند و به روایت خودش روزهایی با تمرینهای فشردهٔ آواز و رقص را پشت سر گذاشت که تا پاسی از شب ادامه داشت. او بعدها در مصاحبههایش از فشار زبان و تنهایی آن دوره گفت و توضیح داد که آنچه در نهایت او را به چین بازگرداند، بیماری مادرش بود.
بازگشت به پکن پایان ماجرا نبود، شروع دوبارهٔ آن بود. او در آموزشگاه عالی موسیقی معاصر پکن در رشتهٔ آواز پاپ (بخش خوانندگی چینیزبان) ادامه تحصیل داد و در تیر/ژوئیهٔ ۲۰۱۴ در برنامهٔ استعدادیابی «کارآموزان رئیس شانگ» — به میزبانی خوانندهٔ سرشناس، شانگ ونجیه — شرکت کرد و بهعنوان کارآموز به استودیوی او پیوست. دوازدهم دسامبر ۲۰۱۴ رسماً بهعنوان عضو گروه پسرانهٔ «fresh极客少年团» معرفی شد و آلبوم *UP 4 U* را با گروه منتشر کرد؛ گروهی که سال بعد جایزهٔ بهترین گروه نوظهور را از بیستودومین دورهٔ جوایز موسیقی «باد و ابر شرق» گرفت.
اما هو مینگهائو حس میکرد جای دیگری برای گفتن دارد. یازدهم ژانویهٔ ۲۰۱۶، تنها کمی بیش از یک سال پس از دبیو، جداییاش از گروه را اعلام کرد و مسیر انفرادی — و اینبار عمدتاً بازیگری — را در پیش گرفت. تصمیمی که در آن لحظه پرریسک به نظر میرسید و در بلندمدت درستترین انتخاب کارنامهاش از آب درآمد.
نقطهٔ عطف؛ سالی که چهره شد
سال ۲۰۱۷ سال او بود. ایفای نقش اصلی در سریال اینترنتی «دورهٔ کامبرین» (Cambrian Period) — در نقش پسری با هویتی دوگانه — نامش را از فهرست «خوانندهٔ سابق یک گروه» بیرون کشید و او را به یک بازیگر جوان قابلاعتنا تبدیل کرد. همان سال در نسخهٔ لایواکشن «خیابان راکشاسا» (Rakshasa Street) هم حضور داشت و برای نخستینبار لباس تاریخی به تن کرد؛ ژانری که بعدها به خانهٔ اصلیاش تبدیل شد. پاداش این سال، جایزهٔ «محبوبترین بازیگر مرد سریالهای اینترنتی» در جشنوارهٔ جوایز «گلدن باد» بود.
از آن پس، هو مینگهائو تقریباً هر سال دستکم یک عنوان پرمخاطب داشت. «وقتی جوان بودیم» (۲۰۱۸) او را به مخاطب نوجوان و دانشآموزی معرفی کرد، «مقبرهٔ گمشده ۲» (۲۰۱۹) نامش را وارد یکی از بزرگترین فرنچایزهای ماجراجویی چین کرد، و آثاری مثل «دختری مثل من» و «روزگار ما» در ۲۰۲۱ او را در قالب نقشهای عاشقانه و امروزی تثبیت کردند. اواخر ۲۰۲۱ هم تغییری مهم پشت صحنه رخ داد: او قرارداد جامع مدیریت هنریاش را با شرکت «ههسونگ مدیا» امضا کرد، شرکتی که ستارههای شناختهشدهای در فهرست هنرمندانش دارد.
سالهای اوج
جهش واقعی اما در نیمهٔ دوم دههٔ کاریاش رخ داد. سال ۲۰۲۳ با دو کار پرسروصدا — «بازگشت از لبهٔ پرتگاه» و اقتباس ابرقهرمانی «من هیچکس نیستم» — او را به یکی از نامهای تضمینی پلتفرمهای چینی تبدیل کرد. سال ۲۰۲۴ این روند شتاب گرفت: «نیشهای بخت»، «جوانی پرشور» و درام واقعگرایانهتر «بابل جوان» در یک سال منتشر شدند و نشان دادند او دیگر تنها «بازیگر سریالهای فانتزی» نیست.
سال ۲۰۲۵ شلوغترین سال کارنامهاش بود؛ سالی که در آن پنج نقش تلویزیونی از او روی آنتن رفت، از دنبالهٔ «من هیچکس نیستم» گرفته تا «عشق در میان ابرها» که پاییز آن سال پخش شد. نکتهٔ جالب اینکه دو سریال بزرگ او — «جان آزاد» (۲۷ دسامبر ۲۰۲۵، روی شبکهٔ CCTV-8 و پلتفرمها) و «شکوه» — تقریباً همزمان در روزهای پایانی سال آغاز شدند و رسانههای سرگرمی چین با لحنی شوخ نوشتند که «هو مینگهائو دارد با خودش رقابت میکند».
چهرهٔ عمومی و شخصیت
تصویری که از او در رسانههای چینی ساخته شده، تصویر یک «پسر همسایه» است: پرانرژی، اهل شوخی، بیتکلف و بهشکل محسوسی ورزشکار. بسکتبال جدیترین علاقهٔ غیرحرفهای اوست و باشگاه و زمین بسکتبال، به گفتهٔ خودش، دو مکانیاند که بیشترین وقتش را آنجا میگذراند. قد رسمیاش ۱۷۹ سانتیمتر ثبت شده است.
او در مصاحبهای در سال ۲۰۱۷ تعریف روشنی از کارش داد که هنوز هم نقل میشود: بازیگری برای او «حرفهٔ واقعاً شنیدن، واقعاً دیدن و واقعاً حس کردن» است و بازی کردن یعنی «تجربهٔ زندگیهای متفاوت». او که تحصیلات آکادمیک بازیگری ندارد، همانجا گفت این موضوع برایش فشار نیست، چون «باورش به خودش قوی است». در همان گفتوگو، با لحنی که خیلیها آن را دوست داشتند، اعتراف کرد: «هنوز هم حس نمیکنم بزرگ شده باشم.»
بخش دیگری از تصویر عمومی او به فعالیتهای خیریهاش برمیگردد. او در ۲۰۱۷ از طریق بنیاد سبز چین در کاشت نهال در مناطق بیابانی مشارکت کرد، در دوران همهگیری کرونا به کادر درمان ووهان کمک مالی کرد، در سیل استان ههنان در ۲۰۲۱ کمک کرد و در سالهای اخیر نیز در کمکرسانی به زلزلهٔ تبت (ژانویهٔ ۲۰۲۵) و آتشسوزی هنگکنگ (نوامبر ۲۰۲۵) مشارکت داشت.
زندگی شخصی
هو مینگهائو زندگی خصوصیاش را تا حد زیادی از دسترس رسانهها دور نگه داشته است. تا امروز هیچ رابطه، ازدواج یا فرزندی از سوی خود او یا تیم مدیریت برنامههایش بهطور رسمی تأیید نشده است. آنچه از خانوادهاش میدانیم به روایت خودش در مصاحبهها محدود میشود: تکفرزندی که به والدینش نزدیک است و از تأثیر پدرش بر نگاهش به کار و زندگی بارها سخن گفته است.
نکتههایی که طرفدارها دوست دارند
او پیش از آنکه بازیگر شود، خواننده بود — و هرگز آن را رها نکرد. سالها بعد، در ژوئن ۲۰۲۶، بهعنوان خوانندهٔ جایگزین وارد قسمت پنجم برنامهٔ رقابتی پرآوازهٔ «خواننده ۲۰۲۶» شد و روی صحنهای ایستاد که بزرگان موسیقی چین در آن حضور داشتند. او قطعهٔ *Simon* را — که سالها در کنسرتهایش خوانده بود — اجرا کرد و در گروه خود اول شد. پاسخ او به کسانی که این حضور را «ورود یک بازیگر به موسیقی» نامیدند، شنیدنی بود: «من همیشه در حال کار موسیقی بودهام؛ اصلاً کارم را بهعنوان خواننده شروع کردم و هیچوقت موسیقی را رها نکردم.» او پیش از آن، در تور کنسرتهای خود در مه ۲۰۲۶، تکآهنگ تازهاش را برای نخستینبار اجرا کرده بود.
نکتهٔ دیگر برای هواداران قدیمی: نخستین حضور سینمایی او به سال ۲۰۱۵ برمیگردد، یعنی حتی پیش از آنکه از گروهش جدا شود. و در «خیابان راکشاسا» — برخلاف تصور رایج — او نقش شخصیت اصلی را بازی نکرد، بلکه در نقش یک شخصیت کلیدی و اطلاعاتی ظاهر شد که مسیر قهرمان داستان را ممکن میکرد.
صفحهٔ ویبوی او که از سال ۲۰۱۰ ساخته شده، امروز بیش از ۲۰ میلیون دنبالکننده دارد و همچنان اصلیترین کانال ارتباط مستقیم او با مخاطبانش است.
حاشیهها
پرحاشیهترین تجربهٔ کارنامهٔ او به بازیگریاش مربوط نیست، بلکه به یک برنامهٔ تلویزیونی سفر برمیگردد. فصل ششم برنامهٔ محبوب «گلها و جوانها» که در سال ۲۰۲۴ با حضور او پخش شد، با موجی از انتقاد تند مخاطبان روبهرو شد؛ امتیاز این فصل در سایت دوبان به حدود ۳٫۹ سقوط کرد، در حالی که فصل پیشین یکی از محبوبترین برنامههای تاریخ این مجموعه بود. رفتار و تعاملات مهمانان — از جمله هو مینگهائو — بارها سوژهٔ بحث در شبکههای اجتماعی شد. در دسامبر ۲۰۲۴، لی چائو، کارگردان اصلی برنامه، رسماً عذرخواهی کرد و گفت انتقادها را میپذیرد و «جاهایی که خوب کار نکردهایم نیازی به لاپوشانی ندارد». در جریان همین موج، تیم هو مینگهائو نیز با انتشار اخطاریهٔ حقوقی نسبت به حملات و انتشار محتوای نادرست در فضای مجازی هشدار داد.
نکتهٔ درخور توجه اینکه این حاشیه مسیر حرفهای او را متوقف نکرد؛ دو سال پس از آن، او پرکارترین دورهٔ کارنامهاش را پشت سر گذاشت.
جوایز و قدردانیها
کارنامهٔ جوایز او بیشتر از جنس جوایز رسانهای، پلتفرمی و «انتخاب مخاطب» است تا جوایز داوری سنتی. نخستین موج تقدیرها در ۲۰۱۶ رسید، با عنوانهایی مانند «بازیگر جوان محبوب سال» و «بااستعدادترین چهرهٔ نوظهور». در ۲۰۱۷ جایزهٔ محبوبترین بازیگر مرد سریالهای اینترنتی را گرفت و در ۲۰۱۸ هم از «شب ویبو» عنوان «هنرمند پیشرو سال» و از جوایز ستارگان تنسنت ویدیو عنوان «بازیگر بااستعداد سال» را دریافت کرد.
پس از موفقیتهای ۲۰۲۳ به بعد، این روند شتاب گرفت: عنوان «بازیگر پیشرو سال» از شب ویبو و «ستارهٔ نوظهور باکیفیت» از جوایز کیفیت سریالهای تلویزیونی در ۲۰۲۳؛ «بازیگر درخشان سال» از کنفرانس ویبو ویژن و «بازیگر پیشرو سال» از شب جیغ آیچییی در ۲۰۲۴؛ و در ۲۰۲۵ سه عنوان دیگر، از جمله «بازیگر خیزِ سال» در شب ویبو و «بازیگر مورد انتظار سال» در شب جیغ آیچییی. پیش از همهٔ اینها، در ۲۰۱۵ و در مقام خواننده، گروهش جایزهٔ بهترین گروه نوظهور را از یکی از قدیمیترین جوایز موسیقی چین دریافت کرده بود.
این روزها
سال ۲۰۲۶ برای هو مینگهائو سالی دووجهی بوده است. در بهار و اوایل تابستان، بازگشت او به موسیقی خبرساز شد: تور کنسرت و رونمایی از تکآهنگ تازه در مه، و سپس حضور در «خواننده ۲۰۲۶» در ژوئن که با اجرای اولشدن در گروهش همراه بود.
و در تلویزیون، تازهترین سریالش «استخوان گنجشک» از یازدهم ژوئیهٔ ۲۰۲۶ بهصورت اختصاصی روی پلتفرم آیچییی آغاز شد؛ درامی تاریخیـ سیاسی در ۲۸ قسمت که او در آن نقش اصلی را بازی میکند. سریال تقریباً بدون تبلیغات پیشینی و بهشکل غافلگیرانه منتشر شد، اما در همان ساعات نخست به یکی از پربینندهترین عناوین پلتفرم تبدیل شد و شاخص محبوبیت شخصیت او مرزهای تازهای را پشت سر گذاشت — استقبالی که رسانههای چینی از آن با عنوان «اسب سیاه فصل تابستان» یاد کردند. همزمان، سریال دیگر او که از پایان ۲۰۲۵ آغاز شده بود همچنان روی آنتن است.
در مجموع، هو مینگهائو در آستانهٔ سیسالگی جایی ایستاده که کمتر بازیگر همنسلش رسیده است: بازیگری با کارنامهای پرحجم و متنوع که هنوز پروژههای پخشنشدهٔ متعددی در انتظار دارد، و در عین حال هنرمندی که پس از یک دهه، دوباره میکروفن را برداشته است.