Jeon Hae Rim

ها جی‌وون (هاجی‌وون) — جیون هه‌ریم

ها جی‌وون، با نام واقعی جیون هه‌ریم (전해림)، یکی از محبوب‌ترین و همه‌فن‌حریف‌ترین بازیگران تاریخ سینما و تلویزیون کره جنوبی است؛ ستاره‌ای که بیش از سه دهه است نامش با کیفیت و تنوع گره خورده. او را در کره «ملکه اکشن» می‌خوانند، چون کمتر بازیگر زنی به اندازهٔ او توانسته از کلیشهٔ «دختر درمانده‌ای که باید نجاتش داد» فاصله بگیرد و خودش قهرمان قصه باشد. کارنامهٔ او از وحشت و کمدی تا ملودرام، تاریخی، ورزشی و پزشکی کشیده می‌شود و همین گستردگی، او را به یکی از چهره‌های ماندگار موج کره‌ای (هالیو) بدل کرده است.

کودکی و سال‌های نخست

ها جی‌وون در ۲۸ ژوئن ۱۹۷۸ در شهر بوریونگ (محلهٔ دائه‌چئون) در استان چونگ‌چئونگ جنوبی به دنیا آمد و دوران کودکی و نوجوانی‌اش را در سئول و سپس شهر سوون سپری کرد. او در خانواده‌ای پرجمعیت بزرگ شد و از همان نوجوانی آرزوی بازیگری داشت.

مسیر او اما هرگز یک‌شبه و آسان نبود. در سال‌های دبیرستان توسط یک آژانس کشف شد، اما تا رسیدن به نخستین نقش‌های واقعی راه درازی در پیش داشت؛ خودش بعدها فاش کرد که پیش از موفقیت، در حدود صد پروژه تست بازیگری داده و در همهٔ آن‌ها رد شده بود. همین پشتکار در برابر شکست‌های پی‌درپی، بعدها به یکی از نشانه‌های شخصیتی او تبدیل شد.

نکتهٔ جالب اینکه نام هنری «ها جی‌وون» انتخاب خودِ او نبود؛ این نام را به‌عنوان لطفی در حق مدیر برنامه‌های پیشینش پذیرفت، چون «ها جی‌وون» نامِ نخستین عشق آن مدیر بوده است.

تحصیلات

او تحصیلات دانشگاهی خود را در رشتهٔ فیلم و تئاتر در دانشگاه دانگوک دنبال کرد؛ پشتوانه‌ای آکادمیک که در کنار استعداد ذاتی، به پختگی بازی‌اش در ژانرهای گوناگون کمک کرد.

آغاز کار و صعود به ستارگی

ها جی‌وون فعالیت رسمی‌اش را در سال ۱۹۹۶ با تلویزیون آغاز کرد و با سریال «مدرسه ۲» در پایان دههٔ نود توجه مخاطبان را به خود جلب کرد. در سال ۲۰۰۰ وارد سینما شد و خیلی زود با درخشش در آثار نخستینش، از جمله فیلم پرطرفدار «همصدا» (Ditto، ۲۰۰۰)، جوایز بهترین بازیگر تازه‌وارد را درو کرد.

نقطهٔ عطف بعدی او ژانر وحشت بود؛ فیلم «تلفن» (۲۰۰۲) چنان موفق شد که لقب «شاهزاده وحشت آسیا» را برایش به ارمغان آورد، و در همان سال کمدی پرفروش «سکس ایز زیرو» نیز نام او را بر سر زبان‌ها انداخت. اما آنچه او را به ردهٔ ستاره‌های طراز اول رساند، مجموعه‌ای از نقش‌های به‌یادماندنی در تلویزیون بود: سریال تاریخی-اکشن «دامو» (۲۰۰۳)، ملودرام پرمخاطب «آنچه در بالی گذشت» (۲۰۰۴) که جایزهٔ بهترین بازیگر زن جشنوارهٔ معتبر باک‌سانگ را برایش به همراه داشت، و نقش افسانه‌ای «هوانگ جین‌یی» (۲۰۰۶) که نخستین جایزهٔ بزرگ «دائه‌سانگ» را نصیب او کرد.

دههٔ بعد، اوج درخشش او بود. در سینما با فیلم فاجعه‌بار «سونامی / هه‌اونده» (۲۰۰۹) به جمع بازیگران فیلم‌های «ده‌میلیونی» (آثاری با بیش از ده میلیون بیننده) پیوست و در همان سال با «نزدیک‌تر به بهشت» (۲۰۰۹) جایزهٔ بهترین بازیگر زن را گرفت. در تلویزیون نیز با کمدی-فانتزی فوق‌العاده محبوب «باغ مخفی» (۲۰۱۰) در کنار هیون بین، در نقش یک بدلکار زن، بازگشتی پرشکوه داشت. ادامهٔ این مسیر با «پادشاه؛ دو قلب» (۲۰۱۲)، فیلم ورزشی «به‌عنوان یک تیم / As One» (۲۰۱۲) و سرانجام سریال حماسی «ملکه کی» (۲۰۱۳) رقم خورد؛ نقشی که دومین «دائه‌سانگ» را برایش به ارمغان آورد و جایگاهش را به‌عنوان یکی از قدرتمندترین بازیگران زن کره تثبیت کرد.

ملکه اکشن: تصویر عمومی و شخصیت

شهرت ها جی‌وون بیش از هر چیز با صحنه‌های اکشن او گره خورده است. او در بسیاری از آثارش، از جمله سریال «پادشاه؛ دو قلب» و فیلم علمی-تخیلی «بخش ۷» (Sector 7)، حرکات بدلی‌اش را بدون استفاده از بدلکار خودش اجرا کرده است. او در رشته‌هایی مانند هاپکیدو، کندو (شمشیربازی ژاپنی)، بوکس، شنا و اسب‌سواری مهارت دارد و همین آمادگی جسمانی، واقع‌گرایی نقش‌های اکشن او را دوچندان کرده است.

در کنار این تصویر پرانرژی، او به‌خاطر تنوع کم‌نظیرش شناخته می‌شود؛ از وحشت و کمدی تا درام پزشکی و تاریخی. به‌خاطر ایفای هم‌زمان نقش شخصیت‌های اهل کره شمالی و جنوبی، لقب شاعرانهٔ «گل وحدت» را هم گرفت. منتقدان و همکارانش بارها از حرفه‌ای‌گری، نظم و اخلاق کاری مثال‌زدنی او یاد کرده‌اند و در طول سال‌ها توانسته تصویری به‌نسبت آرام و بی‌حاشیه از خود در رسانه‌ها حفظ کند.

زندگی شخصی

ها جی‌وون در مورد زندگی خصوصی و روابط عاطفی‌اش بسیار کم‌حرف و محتاط بوده و تاکنون ازدواج‌نکرده باقی مانده است؛ او معمولاً ترجیح می‌دهد توجه‌ها روی کارش بماند تا زندگی شخصی‌اش.

تأثیرگذارترین رویداد شخصی زندگی او اما تلخ بود: برادر کوچک‌ترش، بازیگر جیون ته‌سو (Jun Tae-soo، متولد ۱۹۸۴)، در ژانویهٔ ۲۰۱۸ و پس از دوره‌ای دست‌وپنجه نرم‌کردن با افسردگی درگذشت. ها جی‌وون پس از این فقدان همهٔ برنامه‌های کاری‌اش را لغو کرد تا در کنار خانواده‌اش باشد؛ او پیش‌تر نیز در شبکه‌های اجتماعی پیامی پر از مهر برای برادرش منتشر کرده بود. این ضایعه یکی از سخت‌ترین فصل‌های زندگی او به‌شمار می‌رود.

فعالیت‌های انسان‌دوستانه

چهرهٔ عمومی ها جی‌وون با کارهای خیرخواهانه نیز پیوند خورده است. او سفیر بین‌المللی سازمان «اوپریشن اسمایل» (Operation Smile) است و در معرفی این نهاد، به‌عنوان نخستین زن آسیایی در این نقش از او یاد شده است. در سال ۲۰۰۵ تعهد اهدای قرنیه داد، در سال ۲۰۱۶ مبلغ قابل‌توجهی به قربانیان یک فاجعهٔ دریایی کمک کرد، و درآمد حاصل از برخی کتاب‌هایش را صرف کارهای عام‌المنفعه و بورسیهٔ تحصیلی کرد. او همچنین سال‌ها به‌عنوان سفیر فرهنگی نیوزیلند در کره فعالیت داشته است.

حقایق کمتر شنیده‌شده که طرفداران دوست دارند

یکی از داستان‌های تأثیرگذار زندگی او به سال ۲۰۰۴ بازمی‌گردد؛ زمانی که در حین فیلم‌برداری قرنیهٔ چشم چپش آسیب جدی دید و در خطر نابینایی قرار گرفت. در آن دوران، یک زندانی پیشنهاد داد قرنیهٔ خودش را به او اهدا کند؛ ماجرایی که عمیقاً او را متأثر کرد و بعدها انگیزهٔ تعهد اهدای قرنیهٔ خودِ او شد.

نکتهٔ کمترشناخته‌شدهٔ دیگر اینکه ها جی‌وون فقط بازیگر نیست؛ او در سال ۲۰۰۳ آلبوم موسیقی منتشر کرد که خوانندهٔ مشهور، سای (Psy)، نیز در آن همکاری داشت، و سال‌ها بعد چند تک‌آهنگ دیجیتال هم بیرون داد. او همچنین کتاب خاطرات و یک کتاب عکس منتشر کرده و در حوزهٔ مد و طراحی نیز دستی بر آتش داشته است. مجموعهٔ این فعالیت‌ها نشان می‌دهد که محبوبیت او صرفاً به پردهٔ سینما محدود نمی‌شود.

فعالیت‌های اخیر

ها جی‌وون پس از حدود پنج سال دوری از سریال‌های تلویزیونی، در سال ۲۰۲۲ با مجموعهٔ «پردهٔ پایانی / Curtain Call» بازگشت و برای این نقش جایزهٔ تقدیر ویژهٔ مراسم سالانهٔ شبکهٔ KBS را دریافت کرد. در سینما نیز در فیلم «پرترهٔ یک خانواده» (Portrait of a Family) در کنار ریو سونگ‌ریونگ در نقش یک بازیگر زن ظاهر شد؛ اثری که برای اکران در سال ۲۰۲۵ برنامه‌ریزی شده بود.

تازه‌ترین کار شاخص او سریال «کلایمکس / Climax» (۲۰۲۶) محصول شبکهٔ ENA است؛ درامی پرتنش و سیاسی که در آن نقش چو سانگ‌آه، بازیگری زمانی در اوج که پس از ازدواج به‌اشتباه «بازنشسته» و فراموش‌شده انگاشته می‌شود، را بازی می‌کند. این سریال در بهار ۲۰۲۶ از شبکهٔ ENA پخش شد و به‌صورت بین‌المللی نیز از طریق پلتفرم‌هایی مانند دیزنی‌پلاس، راکوتن ویکی و ویو در دسترس مخاطبان قرار گرفت؛ نشانه‌ای از اینکه ستارهٔ ها جی‌وون، حتی پس از سه دهه، همچنان پرفروغ است.