Jung Ho Seok
- 29 بهمن 1372 تولد
- 32 سن
- 12 تعداد آثار

اگر قرار باشد یک نفر را «قلب تپندهٔ صحنهٔ» بیتیاس بنامیم، بیتردید آن یک نفر جیهوپ است؛ هنرمندی که نامش را از واژهٔ «امید» گرفته و سالهاست همین امید را با رقص، موسیقی و لبخند همیشگیاش به میلیونها نفر در سراسر جهان هدیه میدهد. جونگ هوسوک، متولد ۱۸ فوریهٔ ۱۹۹۴ در شهر گوانگجوی کرهٔ جنوبی، امروز نهفقط رپر و رقصندهٔ اصلی محبوبترین گروه موسیقی جهان، بلکه یکی از موفقترین هنرمندان انفرادی کره است؛ کسی که رکوردهایی را جابهجا کرده که پیش از او هیچ خوانندهٔ کرهای به آنها دست نیافته بود.
هوسوک در محلهٔ بوکگو شهر گوانگجو، در خانوادهای فرهنگی به دنیا آمد؛ پدرش دبیر ادبیات بود و او در کنار خواهر بزرگترش، جونگ جیوو، بزرگ شد. عشق او به رقص خیلی زود خودش را نشان داد: از کلاس چهارم دبستان تا سال اول دبیرستان — شش سال تمام — در آکادمی موسیقی گوانگجو سبکهایی مانند هیپهاپ، پاپینگ و بوگالو را آموخت و در نوجوانی به عضویت گروه رقص زیرزمینی «نورون» درآمد. همان سالها بود که در محافل رقص گوانگجو اسمی برای خودش دستوپا کرد و در سال ۲۰۰۸ در یک مسابقهٔ سراسری رقص مقام اول را به دست آورد. این پیشینهٔ جدی در رقص خیابانی، بعدها به یکی از مهمترین سرمایههای هنری او و کل گروه بیتیاس تبدیل شد.
جیهوپ با وجود برنامهٔ کاری فشرده، هیچگاه درس را رها نکرد. او مدرک خود را در رشتهٔ «پخش و سرگرمی» از دانشگاه سایبری گلوبال دریافت کرد و در مارس ۲۰۱۹ برای دورهٔ کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی (MBA) با گرایش تبلیغات و رسانه در دانشگاه سایبری هانیانگ ثبتنام کرد؛ انتخابی که نشان میدهد پشت آن چهرهٔ پرانرژی، ذهنی برنامهریز و آیندهنگر نهفته است.
هوسوک بهعنوان سومین عضوی که به دورهٔ کارآموزی شرکت بیگهیت پیوست، در ۱۳ ژوئن ۲۰۱۳ همراه با بیتیاس روی صحنه رفت و سفری آغاز شد که مسیر موسیقی پاپ جهان را تغییر داد. او در گروه نقش رپر و رقصندهٔ اصلی را بر عهده دارد و بسیاری او را «رهبر رقص» بیتیاس میدانند؛ کسی که با سختگیری مهربانانهاش، هماهنگی خیرهکنندهٔ اجراهای گروه را تضمین میکند. قطعات انفرادی او در آلبومهای گروه — از «Mama» تا «Outro: Ego» — همیشه از پرطرفدارترین لحظات آثار بیتیاس بودهاند.
اولین جهش بزرگ انفرادی او در مارس ۲۰۱۸ با میکستیپ «Hope World» رقم خورد؛ اثری که با رسیدن به رتبهٔ ۳۸ جدول بیلبورد ۲۰۰، او را در آن زمان به موفقترین خوانندهٔ انفرادی کرهای در تاریخ این جدول تبدیل کرد. یک سال بعد، تکآهنگ «Chicken Noodle Soup» با همراهی بکی جی، او را به نخستین عضو بیتیاس بدل کرد که بهصورت انفرادی وارد جدول «هات ۱۰۰» بیلبورد شد.
اما نقطهٔ عطف واقعی، سال ۲۰۲۲ بود: آلبوم «Jack in the Box» با الهام از اسطورهٔ جعبهٔ پاندورا، چهرهای تازه و تاریکتر از هنر او را به نمایش گذاشت و مجلهٔ رولینگ استون آن را در فهرست بهترین آلبومهای سال جای داد. چند هفته بعد، جیهوپ بهعنوان نخستین هنرمند کرهای تاریخ، هدلاینر صحنهٔ اصلی جشنوارهٔ بزرگ لالاپالوزا در شیکاگو شد؛ شبی تاریخی که مرزهای موسیقی کره را برای همیشه جابهجا کرد. در سال ۲۰۲۳ نیز همکاری او با جی. کول در قطعهٔ «on the street» با ورود به رتبهٔ ۳۷ جدول تکآهنگهای بریتانیا، رکورد بهترین جایگاه یک خوانندهٔ انفرادی کرهای در تاریخ آن جدول را ثبت کرد. در ۲۰۲۴ هم آلبوم ویژهٔ «Hope on the Street Vol. 1» منتشر شد؛ ادای دینی عاشقانه به ریشههای او در رقص خیابانی که مستندی دیدنی نیز آن را همراهی میکرد و حتی نام قطعهٔ اصلیاش، «Neuron»، یادگار همان گروه رقص دوران نوجوانیاش بود.
جیهوپ در آوریل ۲۰۲۳ برای گذراندن خدمت سربازی اجباری راهی پادگان شد و بهعنوان دستیار مربی آموزشی در لشکر ۳۶ پیادهنظام در وونجو خدمت کرد؛ نقشی که بهخاطر عملکرد نمونهاش در آن بارها مورد تقدیر قرار گرفت. او در ۱۷ اکتبر ۲۰۲۴ پس از هجده ماه خدمت ترخیص شد و خیلی زود نشان داد که نهتنها چیزی از انرژیاش کم نشده، بلکه با انگیزهای دوچندان بازگشته است.
سال ۲۰۲۵ بیاغراق درخشانترین سال حرفهٔ انفرادی او بود. نخستین تور جهانی انفرادیاش با نام «Hope on the Stage» از فوریه در سئول آغاز شد و او را به نخستین عضو بیتیاس تبدیل کرد که بهتنهایی در یک استادیوم آمریکایی — استادیوم BMO لسآنجلس — کنسرت برگزار میکند. در همین سال تکآهنگهای «Sweet Dreams» با همراهی میگل، «MONA LISA» و «Killin’ It Girl» با حضور گلوریلا منتشر شدند و تور او در ژوئن ۲۰۲۵ با اجراهایی پرشور در استادیوم اصلی گویانگ به پایان رسید. همکاری او با گروه لسرافیم در قطعهٔ پرطرفدار «Spaghetti» نیز جایزهٔ بهترین آهنگ مراسم سئول میوزیک اواردز را برایش به ارمغان آورد.
و حالا فصل تازهای آغاز شده است: با پایان خدمت سربازی همهٔ اعضا، بیتیاس بازگشت رسمی خود را اعلام کرد؛ آلبوم کامل «Arirang» در ۲۰ مارس ۲۰۲۶ منتشر شد و تور جهانی عظیم گروه از آوریل ۲۰۲۶ در گویانگ آغاز شده و قرار است پنج قاره و دهها شهر جهان را در بر بگیرد. جیهوپ بار دیگر در کنار برادرانش روی صحنه است؛ همانجایی که همیشه به آن تعلق داشته است.
کارنامهٔ افتخارات جیهوپ چشمگیر است: او در سال ۲۰۱۸ همراه با بیتیاس نشان «هواگوان» لیاقت فرهنگی را از دولت کره دریافت کرد — جوانترین دریافتکنندگان تاریخ این نشان — و در سال ۲۰۲۱ از سوی رئیسجمهور مون جهاین بهعنوان «فرستادهٔ ویژهٔ رئیسجمهور برای نسلهای آینده و فرهنگ» منصوب شد. در مراسم ماما ۲۰۲۲ جوایز «فرهنگ و سبک» و «محبوبترین هنرمند مرد» را از آن خود کرد و مستند «J-Hope in the Box» نیز جایزهٔ iHeartRadio را برایش به همراه داشت. چالش رقص «MONA LISA» او هم در سال ۲۰۲۶ بهعنوان محبوبترین رقص تیکتاک در همین مراسم برگزیده شد.
در میان هواداران، جیهوپ به «خورشید بیتیاس» معروف است؛ لقبی که خودش با انرژی بیپایان، خندههای بلند و مهربانیاش هر روز آن را معنا میبخشد. اما زیر این چهرهٔ شاد، حرفهایگری کمنظیری پنهان است: او به وسواس و دقتش در تمرین، نظم مثالزدنی و اخلاق کاری سختگیرانهاش شهرت دارد. نام هنریاش را نیز خودش انتخاب کرد تا «امیدِ» هواداران و گروهش باشد — و به گواه میلیونها طرفدار، در این کار موفق بوده است. دنیای مد هم او را جدی گرفته است؛ او از سال ۲۰۲۳ سفیر جهانی برند لویی ویتون است.
جیهوپ زندگی خصوصیاش را با ظرافت از چشم رسانهها دور نگه داشته است؛ او ازدواج نکرده و هیچ رابطهٔ عاطفی تأییدشدهای از او بهصورت عمومی ثبت نشده است. آنچه از زندگی شخصی او بهخوبی مستند است، دستودلبازی بیصدای اوست: او از سال ۲۰۱۸ عضو باشگاه نیکوکاران «گرین نوبل» بنیاد چایلدفاند کره است و طی سالها میلیاردها وون برای کودکان کمبرخوردار، آسیبدیدگان سیل سئول، زلزلهزدگان ترکیه و سوریه، بازماندگان سانحهٔ هوایی ججو ایر، بیمارستان کودکان آسان سئول و آتشسوزیهای جنگلی کره اهدا کرده است؛ کمکهایی که اغلب بیسروصدا و بدون اطلاع رسانهها انجام شدهاند.
شاید ندانید که ویدئوی رقص او برای چالش «In My Feelings» در سال ۲۰۱۸، پرلایکترین توییت آن سال در کل جهان شد. جیهوپ همچنین از سال ۲۰۲۰ عضو کامل انجمن حق تکثیر موسیقی کره است؛ جایگاهی که تنها به آهنگسازان جدی تعلق میگیرد. و نکتهای شیرین برای هواداران قدیمی: نام قطعهٔ «Neuron» او دقیقاً برگرفته از نام همان گروه رقص زیرزمینیای است که نوجوانیاش را با آن در خیابانهای گوانگجو گذراند — مدرکی کوچک بر اینکه هوسوکِ امروز، هیچوقت ریشههایش را فراموش نکرده است.