Jung Ji Hun

بی (Rain) — جونگ جی‌هون

کم پیش می‌آید هنرمندی هم‌زمان روی صحنهٔ بزرگ‌ترین سالن‌های کنسرت جهان بدرخشد، در سینمای هالیوود نقش‌آفرینی کند و یکی از ماندگارترین سریال‌های تاریخ موج کره را روی دوش بکشد. بی (Rain) — با نام واقعی جونگ جی‌هون (정지훈) — دقیقاً همان هنرمند نادر است: خواننده، رقصنده، ترانه‌سرا و بازیگری که نزدیک به دو دهه نامش با عبارت «بهترین مجری صحنهٔ آسیا» گره خورده است. مردی که از فقری سخت و بی‌رحم برخاست و خود را قدم‌به‌قدم به جمع بانفوذترین چهره‌های فرهنگی جهان رساند؛ از سریال خاطره‌انگیز «خانهٔ پر» (Full House) تا نقش شرور سریال پرطرفدار نتفلیکس «سگ‌های شکاری» (Bloodhounds).

کودکی و سال‌های سخت

داستان زندگی بی، بیش از آنکه قصهٔ یک ستاره باشد، حکایت پایداری در برابر تنگدستی است. او در ۲۵ ژوئن ۱۹۸۲ به دنیا آمد و کودکی‌اش تا میانهٔ دههٔ نود نسبتاً آرام و بی‌دغدغه گذشت. اما بحران اقتصادی سال ۱۹۹۷ که کرهٔ جنوبی را به زانو درآورد، زندگی خانوادهٔ او را نیز زیرورو کرد؛ کسب‌وکار پدرش ورشکست شد و خانواده به فقری عمیق فرو رفت. روزهایی در کار بود که جی‌هونِ نوجوان و خواهر کوچک‌ترش، هانا، با گرسنگی دست‌وپنجه نرم می‌کردند.

تلخ‌ترین فصل این دوران، در دسامبر سال ۲۰۰۰ رقم خورد. مادر او که سال‌ها با بیماری دیابت دست به گریبان بود، در حالی از دنیا رفت که خانواده توان پرداخت هزینه‌های درمان و بیمارستان را نداشت. این زخم، یکی از عمیق‌ترین انگیزه‌های زندگی بی شد؛ او بارها گفته است که موفقیت را همچون دِینی به مادرِ از دست‌رفته‌اش می‌بیند. رؤیای هنرمند شدن اما از سال‌ها پیش در دلش جوانه زده بود؛ از همان اجرای استعدادیابی مدرسه در دوران کودکی که آرزوی رقصنده‌شدن را در جانش کاشت. او این رؤیا را تا دبیرستان هنری آنیانگ دنبال کرد و با وجود تمام سختی‌ها، هرگز از آن دست نکشید.

از کشف تا اوج: ظهور یک ابرستاره

مسیر بی به سوی شهرت هموار نبود. او در آزمون‌های متعددی رد شد و خودش بعدها با لحنی صادقانه تعریف کرد که یک‌بار به او گفته بودند آواز و رقصش عالی است اما به‌دلیل نداشتن «پلک دوتایی» پذیرفته نشده است. سرنوشت اما زمانی چرخید که پارک جین-یونگ، خواننده و تهیه‌کنندهٔ سرشناس و بنیان‌گذار کمپانی JYP، شیفتهٔ پشتکار و عزم بی‌امان او شد و وی را به‌عنوان کارآموز پذیرفت. نخستین تجربهٔ حرفه‌ای بی در گروهی به نام «فن‌کلاب» بود که توفیقی نیافت، اما او در ۱۳ مه ۲۰۰۲ با آلبوم انفرادی «پسر بد» (Bad Guy) راهش را جداگانه آغاز کرد.

نقطهٔ عطف واقعی در سال ۲۰۰۴ فرارسید. آلبوم سوم او، «It's Raining»، بیش از یک میلیون نسخه در سراسر آسیا فروخت و او را به ستاره‌ای فراملّی بدل کرد. در همان سال، نقش‌آفرینی‌اش در کنار سونگ هه-کیو در سریال «خانهٔ پر» — که رکورد تماشای حیرت‌انگیز نزدیک به ۴۳ درصد را در کره ثبت کرد — او را به یکی از پرچم‌داران «هالیو» (موج کره) در سراسر شرق آسیا تبدیل کرد. بی دیگر صرفاً یک خواننده نبود؛ او به پدیده‌ای فرهنگی بدل شده بود.

شهرت او مرزها را درنوردید. تورهای جهانی‌اش، از جمله اجراهای کم‌نظیر در تئاتر مدیسون اسکوئر گاردنِ نیویورک و دامِ توکیو با ده‌ها هزار تماشاگر، نام او را در فهرست بزرگ‌ترین مجریان صحنهٔ جهان جای داد. هالیوود نیز در خانه را به رویش گشود: او در سال ۲۰۰۸ در فیلم «ریسر سرعت» (Speed Racer) ظاهر شد و یک سال بعد با نقش اصلی در فیلم اکشن «قاتل نینجا» (Ninja Assassin) — که برایش شش ماه و روزی شش ساعت تمرین فیزیکی فشرده به همراه داشت — نخستین کره‌ای لقب گرفت که جایزهٔ ام‌تی‌وی مووی اواردز را به دست آورد. مجلهٔ معتبر تایم نیز در سال‌های ۲۰۰۶ و ۲۰۱۱ نام او را در فهرست «۱۰۰ چهرهٔ بانفوذ جهان» قرار داد و در یک نظرسنجی اینترنتی پرسروصدا در سال ۲۰۰۷، آرای کاربران، بی را در صدر فهرست بانفوذترین افراد نشاندند.

تصویر عمومی و شخصیت

بی در ذهن مخاطبان، نماد کمال‌گرایی و انضباط آهنین است. او که قامتی بلند و حضوری پرانرژی روی صحنه دارد، سال‌ها با هدفِ بی‌پروای «تبدیل‌شدن به بهترین مجری جهان» شناخته می‌شد؛ هدفی که با ساعت‌ها تمرین بی‌وقفهٔ رقص و آواز آن را دنبال می‌کرد. اما در کنار این تصویر جدی و حرفه‌ای، چهره‌ای کاملاً متفاوت هم دارد: شوخ‌طبعی و توانایی کم‌نظیرش در دست‌انداختن خودش. این ویژگی، به‌ویژه در ماجرای معروفِ «깡» (گَنگ) به اوج رسید و او را نزد نسل تازه‌ای از هواداران دوست‌داشتنی‌تر کرد. بسیاری از طرفداران، همین آمیزهٔ غرورِ حرفه‌ای و فروتنیِ خودخواسته را راز ماندگاری محبوبیت او می‌دانند.

زندگی شخصی

زندگی خصوصی بی برای سال‌ها یکی از پرحاشیه‌ترین موضوعات رسانه‌های کره بود، اما او سرانجام آن را به یکی از آرام‌ترین و محترمانه‌ترین روایت‌های دنیای سرگرمی بدل کرد. او پس از مدتی رابطه با بازیگر سرشناس کیم ته-هی، در ۱۹ ژانویهٔ ۲۰۱۷ با او ازدواج کرد. این پیوند، یکی از پربازتاب‌ترین رویدادهای آن سال بود؛ زوجی که هر دو در اوج شهرت بودند، مراسمی بسیار ساده و خصوصی در کلیسا برگزار کردند، بی‌آنکه عکاسی پرزرق‌وبرق یا جشن پرهزینه‌ای در کار باشد. این انتخابِ کم‌سروصدا، تصویر تازه‌ای از بلوغ و وقار را از او ساخت.

این زوج صاحب دو دختر شدند که اولی در اکتبر ۲۰۱۷ و دومی در سپتامبر ۲۰۱۹ به دنیا آمدند. بی و همسرش از همان آغاز تصمیم گرفتند فرزندانشان را از کانون توجه رسانه‌ها دور نگه دارند و دربارهٔ جزئیات زندگی خانوادگی‌شان بسیار محتاط و کم‌حرف بوده‌اند؛ رویکردی که در سال‌های بعد بارها مورد ستایش قرار گرفت. بی همچنین در سال ۲۰۱۴ به آیین کاتولیک گروید و نام تعمیدی «مایکل» را برگزید.

نکته‌های جالب و کمتر شناخته‌شده

شاید سرگرم‌کننده‌ترین فصل کارنامهٔ بی برای هواداران، ماجرای آهنگ «깡» (گَنگ) باشد. این تک‌آهنگ که در سال ۲۰۱۷ منتشر شده بود، در سال ۲۰۲۰ به‌طرز غیرمنتظره‌ای دوباره ورد زبان‌ها شد؛ نسل جوان‌تری از کاربران، حرکات موزون و فضای موزیک‌ویدئو را «عجیب» یافتند و سیل شوخی‌ها و پارودی‌ها به راه افتاد. عبارت طنزآمیز «روزی یک گَنگ» میان کاربران فراگیر شد و بخش نظرات ویدئو به یکی از پرخنده‌ترین فضاهای اینترنت کره در میانهٔ همه‌گیری کرونا بدل گشت. واکنش بی اما درس بزرگی در هوش هیجانی بود: او به‌جای دلخوری، با خونسردی و شوخ‌طبعی همراه شد و با لحنی بازیگوش گفت که «چرا فقط روزی یک گَنگ؟ دست‌کم باید روزی سه گَنگ باشد!» همین برخورد، موجی از تحسین برایش به ارمغان آورد و او را به نماد «خودآگاهی و بزرگ‌منشی» تبدیل کرد.

از دیگر نکته‌های شنیدنی دربارهٔ او این است که زمانی در آزمون‌ها به‌بهانهٔ ظاهرش رد شده بود، اما همان جوان، بعدها نخستین کره‌ای شد که جایزهٔ سینمایی ام‌تی‌وی را برد و در صدر نظرسنجی بانفوذترین چهره‌های مجلهٔ تایم نشست. نام هنری او نیز ساده اما پرمعناست: «بی» (비) در زبان کره‌ای به معنای «باران» است.

جنجال‌ها و حواشی

پرسروصداترین حاشیهٔ زندگی بی به دوران خدمت سربازی او بازمی‌گردد. او در اکتبر ۲۰۱۱ خدمت اجباری‌اش را آغاز کرد، اما در سال ۲۰۱۳ گزارش‌هایی منتشر شد مبنی بر اینکه از مرخصی‌ها و امتیازهایی فراتر از سربازان عادی برخوردار بوده است؛ از جمله دیدارهای خصوصی با کیم ته-هی در زمان مأموریت و اقامت در هتلی لوکس. این ماجرا بازتاب گسترده‌ای در رسانه‌های کره داشت و در پی آن، وزارت دفاع او را به یک هفته محرومیت و تأمل در پادگان محکوم کرد. این رویداد و چند پروندهٔ مشابه، در نهایت به انحلال واحد ویژهٔ سربازان مشهور در ارتش کره انجامید. بی پس از حدود دو سال، در ژوئیهٔ ۲۰۱۳ خدمتش را به پایان رساند.

پیش از آن نیز، لغو ناگهانی چند کنسرت در سال ۲۰۰۷ — از جمله اجرای هاوایی — به پرونده‌ای حقوقی در آمریکا منجر شد که در سال ۲۰۰۹ به زیان او و کمپانی JYP رأی صادر شد و خسارت‌هایی سنگین تعیین گردید. همچنین در سال ۲۰۱۰ اتهام‌هایی مالی متوجه شرکت او (جی.تیون) شد، اما او در همان سال از این اتهام‌ها تبرئه شد. این حاشیه‌ها، بخشی از مسیر پرفرازونشیب یک ستارهٔ جهانی است که سال‌ها زیر ذره‌بین افکار عمومی زیسته است.

فعالیت‌های اخیر

بی در سال‌های اخیر همچنان یکی از پرکارترین چهره‌های صنعت سرگرمی کره مانده است. او در سال ۲۰۲۲ در سریال فانتزی-پزشکیِ «دکتر روح» (Ghost Doctor) در کنار کیم بئوم ظاهر شد و نشان داد که هنوز می‌تواند نقش‌های متنوع را با همان انرژی همیشگی پیش ببرد. در سال ۲۰۲۴ با سریال «قوی سرخ» (Red Swan) از شبکهٔ دیزنی پلاس بازگشت؛ جایی که در نقش «سئو دو-یون»، محافظی با کوله‌باری از رازها و کینه‌ای پنهان، در کنار کیم ها-نول بازی کرد.

اما تازه‌ترین و یکی از جسورانه‌ترین انتخاب‌های کارنامهٔ او، حضور در فصل دوم سریال پرطرفدار نتفلیکس «سگ‌های شکاری» بود که در آوریل ۲۰۲۶ پخش شد. بی این‌بار در نقش «بک جونگ»، شروری قدرت‌طلب و بی‌رحم که جهان تاریکِ بوکسِ زیرزمینی را در چنگ دارد، تصویری کاملاً متفاوت و تهدیدآمیز از خود ارائه داد و بار دیگر ثابت کرد که حتی پس از دو دهه، هنوز می‌داند چگونه مخاطب را شگفت‌زده کند. بی در کنار بازیگری، پیوند خود را با موسیقی و صحنه نیز حفظ کرده و همچنان یکی از نام‌های پرنفوذ و دوست‌داشتنی فرهنگ عامهٔ کره به شمار می‌رود.