Kim Jong In
- 24 دی 1372 تولد
- 32 سن
- 7 تعداد آثار

بعضی هنرمندها روی صحنه فقط اجرا نمیکنند؛ تبدیل میشوند. کیم جونگاین، که دنیا او را با نام هنری کای میشناسد، دقیقاً از همین جنس است. متولد ۱۴ ژانویهی ۱۹۹۴ در سونچئون، شهری آرام در استان جئولای جنوبی کرهی جنوبی، سالهاست که بهعنوان یکی از بهترین رقصندههای تاریخ کیپاپ شناخته میشود؛ عضوی از گروه پرآوازهی EXO، خوانندهای که مسیر انفرادیاش را با اطمینان ساخته، بازیگری که آرامآرام جای خودش را باز کرد، و چهرهای که دنیای مد بینالمللی او را جدی گرفت. اما جالبترین نکته دربارهی کای شاید این باشد که این آدمِ پرابهت روی صحنه، بیرون از آن یکی از خجالتیترین و خانگیترین ستارههای نسل خودش است.
کای کوچکترین فرزند خانواده بود و دو خواهر بزرگتر داشت. مثل خیلی از بچههای کرهای، پدر و مادرش او را به کلاس تکواندو و پیانو فرستادند، اما هیچکدام دلش را نبرد. آن اتفاقِ تعیینکننده در سالهای ابتدایی مدرسه افتاد: دیدن اجرای بالهٔ «فندقشکن». پسربچهای که تا آن روز هیچ کلاسی راضیاش نکرده بود، ناگهان فهمید میخواهد باله کار کند — و این بار خودش خواست، نه خانوادهاش.
باله پایهی همهچیز شد. بعد از آن به سراغ رقص جز رفت و بدنش را با زبانی تربیت کرد که سالها بعد او را از بقیه متمایز میکرد. این پسزمینهی کلاسیک، همان چیزی است که حرکات کای را نرم، کشیده و عجیب سینمایی میکند؛ چیزی که در دنیای رقصهای تند و ضربی کیپاپ کمتر پیدا میشود.
نقطهی چرخش زندگیاش سال ۲۰۰۷ رقم خورد. به تشویق پدرش در مسابقهی استعدادیابی «SM Youth Best Contest» شرکت کرد، برنده شد و در سیزدهسالگی با کمپانی اسام انترتینمنت قرارداد بست. از آن به بعد زندگیاش شد تمرین: سالهای طولانی کارآموزی، یادگیری هیپهاپ، پاپینگ و لاکینگ در کنار پایهی بالهٔ کودکیاش، و درس خواندن در مدرسهی هنرهای نمایشی سئول که در سال ۲۰۱۲ از آن فارغالتحصیل شد.
اواخر سال ۲۰۱۱، وقتی اسام میخواست گروه تازهاش را معرفی کند، کای نخستین عضوی بود که رونمایی شد — انتخابی که خودش گویای همهچیز بود. EXO در آوریل ۲۰۱۲ رسماً کارش را آغاز کرد و کای در جایگاه رقصندهی اصلی و مرکز گروه ایستاد. طی یک دههی بعد، EXO به یکی از پرافتخارترین گروههای تاریخ موسیقی کره تبدیل شد و تصویر کای — با آن نگاه خیره و کنترل بدنی بینقص — به یکی از ماندگارترین نشانههای این دوران.
سال ۲۰۱۹ فصل تازهای باز شد: کای در کنار چند ستارهی دیگر اسام عضو ابرگروه سوپرام شد. نخستین آلبوم این گروه در اکتبر همان سال مستقیم در صدر جدول بیلبورد ۲۰۰ آمریکا نشست و سوپرام را به نخستین هنرمند آسیایی تاریخ بدل کرد که با اولین انتشارش به رتبهی یک این جدول میرسد.
نوامبر ۲۰۲۰ بالاخره لحظهای رسید که هوادارانش سالها منتظرش بودند: انتشار آلبوم کوتاه انفرادی «KAI» با تکآهنگ «Mmmh». نتیجه فراتر از انتظار بود و کای ثابت کرد میتواند یکتنه صحنه را نگه دارد. یک سال بعد «Peaches» آمد و در مارس ۲۰۲۳ «Rover» — کارهایی که هرکدام لحن و رنگ تازهای به هویت هنریاش اضافه کردند. مجموعهی جوایز موسیقی پاپ آسیا در سال ۲۰۲۱ او را بهعنوان بهترین هنرمند مرد بخش خارجی و برندهی جایزهی انتخاب مردم شناخت.
همزمان اتفاق دیگری هم افتاد که کمتر کسی پیشبینیاش را میکرد. سپتامبر ۲۰۱۹، خانهی مد ایتالیایی گوچی او را بهعنوان نخستین سفیر جهانی کرهای خود معرفی کرد؛ افتخاری که تا آن روز به هیچ هنرمند کرهای نرسیده بود. این همکاری در سال ۲۰۲۱ به مجموعهی کپسولی مشترک «KAI x Gucci» رسید. مجلهی GQ او را در فهرست پنجاه مرد خوشپوش سال ۲۰۲۰ در رتبهی هفتم نشاند — تنها هنرمند کیپاپ آن فهرست — و ووگ بریتانیا و گلامور هم نامش را در سیاهههای شیکپوشترینها آوردند. رسانهها کمکم لقب «گوچیِ انسانی» را برایش ساختند.
کای مسیر بازیگری را با احتیاط و از پلههای پایین شروع کرد: نخست درامهای وب کوتاه در سال ۲۰۱۶، بعد نقش اصلی در یک سریال تلویزیونی در ۲۰۱۷، و در سال ۲۰۱۸ حضور در یک پروژهی ژاپنی و همچنین سریال «معجزهای که ما را به هم رساند» که برایش نامزدی جایزهی بهترین بازیگر تازهوارد در مراسم جوایز درام شبکهی KBS را به همراه آورد.
اما شاید شیرینترین موفقیت غیرمنتظرهاش جای دیگری بود. کای سالها بهخاطر خجالتی بودنش از برنامههای سرگرمی فاصله میگرفت؛ تا اینکه در ۲۰۲۱ در مجموعهی واقعنمای نتفلیکس «دنیای جدید» حاضر شد و طنز خشک و واکنشهای بامزهاش دل مخاطب کرهای را برد. حاصلش در سال ۲۰۲۲ جایزهی بهترین چهرهی تازهی سرگرمی مرد در نخستین دورهی جوایز سریال اژدهای آبی بود — جایزهای که هواداران بهخاطر مسیر سختی که او برای راحت شدن مقابل دوربین طی کرده بود، خیلی برایش ارزش قائل شدند. این تجربه در سال ۲۰۲۵ ادامه پیدا کرد و اجرای برنامهی وب «تغییر رشته» عنوان مجری وبسرگرمی سال را در مراسم برند سال ۲۰۲۵ برایش به ارمغان آورد.
در مه ۲۰۲۳ خبری آمد که هیچکس آمادهاش نبود. اسام انترتینمنت اعلام کرد کای تنها چند روز بعد، در ۱۱ مه، باید خدمت سربازیاش را آغاز کند — تغییری در مقررات سازمان نیروی انسانی نظامی باعث شده بود امکان تعویق بیشتر از بین برود. این یعنی او درست وسط آمادهسازی بازگشت گروهی EXO مجبور به ترک همهچیز شد. پیام خداحافظیاش کوتاه و صادقانه بود: خیلی آماده کرده بود، و بابت نبودنش عذرخواهی میکرد.
کای پس از پنج هفته آموزش پایه، بهعنوان سرباز خدمات اجتماعی در یک مرکز نگهداری از بیماران مبتلا به زوال عقل مشغول شد و سرانجام در ۱۰ فوریهی ۲۰۲۵ ترخیص شد. فردای همان روز پخش زندهای با نام «و از آن پس به خوشی زندگی کردند» برای هوادارانش گذاشت و همگروهیهایش با شور و شوق به استقبالش رفتند. دیدارهای نخست او با هواداران پس از بازگشت، لحظههای احساسی پرتکراری داشت؛ جایی که ستارهی همیشه خونسرد صحنه، بارها بغض کرد.
جذابترین تناقض کای همین است: فاصلهی میان آدم روی صحنه و آدم پشت صحنه. خودش این را زیباتر از هرکسی توضیح داده و گفته است «کای» نسخهای از او در حالت رؤیایی است؛ شخصیتی که فقط روی صحنه زندگی میکند، در حالی که خودش آدمی کاملاً عادی و ساده است. بیرون از نور پروژکتور، او را کمحرف، درونگرا و اهل خلوت میشناسند.
در جامعهی حرفهای کیپاپ، جایگاه او فراتر از محبوبیت است. طراحان رقص سرشناسی نام او را در فهرست بهترین رقصندههای این صنعت آوردهاند و شمار زیادی از خوانندههای نسلهای بعدی، از اعضای گروههای تازهتر گرفته تا هنرمندان تکخوان، بارها او را بهعنوان الگوی خود معرفی کردهاند؛ تا جایی که در رسانههای کرهای با عنوان «آیدلِ آیدلها» از او یاد میشود.
کای جزو معدود هنرمندان کرهای است که روابط عاطفیاش رسماً و از سوی شرکتش تأیید شده است. در آوریل ۲۰۱۶ رابطهی او با کریستال جونگ، خوانندهی گروه f(x)، تأیید شد و این رابطه در ژوئن ۲۰۱۷ به پایان رسید. در اول ژانویهی ۲۰۱۹ نیز اسام انترتینمنت رابطهی او با جنی، عضو گروه بلکپینک، را تأیید کرد؛ رابطهای که تنها چند هفته بعد، در همان ژانویه، پایانیافته اعلام شد. فراتر از این دو مورد که رسماً اعلام شدهاند، هیچ اطلاعات تأییدشدهای دربارهی ازدواج یا فرزند در دسترس نیست.
نام کاربری اینستاگرام او، zkdlin، ترکیبی بازیگوشانه از حروف «کای» روی صفحهکلید کرهای و بخش پایانی نام واقعیاش، «این»، است. سالها هم بهشوخی «سلطان کراپتاپ» صدایش زدهاند، چون جسارتش در انتخاب لباسهای صحنه به یکی از امضاهایش تبدیل شد.
پشت این درخشش اما بهای جسمی سنگینی هم پرداخت شده است. کای در گفتوگویی در سال ۲۰۲۰ از فهرست بلند آسیبدیدگیهایش پرده برداشت؛ از دیسک کمر و گردن گرفته تا مصدومیتهای مکرر مچ پا — یادگار سالها تمرین و اجرای بیوقفه. همین سابقهی پزشکی هم بود که مسیر خدمت سربازی او را به سمت خدمات اجتماعی برد.
کای در طول کارنامهی حرفهایاش درگیر رسوایی بزرگ و مستندی نبوده است. پررنگترین موضوع بحثبرانگیزِ پیرامون او، ماجرای اعزام ناگهانیاش به سربازی در مه ۲۰۲۳ بود؛ اتفاقی که موجی از انتقاد به راه انداخت، اما تقریباً تمام آن انتقادها متوجه شرکت مدیریتکنندهاش بود، نه خودش — چراکه او درست پیش از بازگشت گروهی EXO و در میانهی آمادهسازی، ناچار شد فعالیتش را متوقف کند. جز این، آنچه در فضای مجازی گاه با عنوان «جنجال» مطرح شده، بحثهای کوچک و گذرای کاربران بوده که هیچکدام به موضوعی جدی و مستند بدل نشدند.
بازگشت کای پس از سربازی پرانرژیتر از چیزی بود که انتظار میرفت. از فوریهی ۲۰۲۵ اجرای یک برنامهی سرگرمی وب را به عهده گرفت، در آوریل تکآهنگ «Adult Swim» را منتشر کرد و در ۲۱ آوریل ۲۰۲۵ چهارمین آلبوم کوتاه انفرادیاش، «Wait On Me»، را بیرون داد؛ نخستین کار موسیقاییاش پس از دو سال وقفه، با حالوهوایی تازه و ریتمهای آفروبیت.
بلافاصله بعد از آن، نخستین تور جهانی انفرادی زندگیاش با نام KAION آغاز شد: از سئول در ماه مه ۲۰۲۵، سپس ده شهر آسیایی، و در پایان تابستان نخستین تور آمریکاییاش که از لسآنجلس شروع شد و در سپتامبر در نیویورک به پایان رسید.
سال ۲۰۲۶ اما سالِ بازگشت گروهی بود. در ۱۹ ژانویه، EXO هشتمین آلبوم کامل خود با نام «REVERXE» و تکآهنگ اصلی «Crown» را با حضور شش عضو — سوهو، لی، چانیول، دیاو، کای و سهون — منتشر کرد؛ نخستین آلبوم کامل گروه پس از سالها. از آوریل ۲۰۲۶ نیز تور جهانی «EXhOrizon» با اجرای سئول کلید خورد و در ماههای بعد به کوالالامپور، مانیل، توکیو، کائوسیونگ و سنگاپور رسید. کای در آستانهی سیودوسالگی، همزمان در دو مسیر انفرادی و گروهی، ظاهراً پرکارتر از همیشه است.