Kim Min Jae
- 11 آبان 1375 تولد
- 29 سن
- 17 تعداد آثار

کیم مینجه (به کرهای: 김민재)، که در دنیای موسیقی با نام هنری ریلبی (Real.be) نیز شناخته میشود، یکی از چهرههای دوستداشتنی و کارکشتهی نسل جوانِ درام کرهی جنوبی است؛ بازیگری با لبخندِ چالگونه، صدای گرم و بم، و آن جنس از حضور صمیمی که تماشاگر را زود با خود همراه میکند. او پیش از آنکه نامش با نقشِ پرستارِ مهربان «پارک اونتاک» در مجموعهی محبوب «دکتر رمانتیک» سرِ زبانها بیفتد، سالها در دنیای موسیقی و رقص دستوپنجه نرم کرده بود — مسیری پُرفرازونشیب که او را از یک کارآموزِ پُرتلاش به یکی از ستارههای اصلی صنعت سرگرمی کره رساند.
کیم مینجه در ۱ نوامبر ۱۹۹۶ در شهر آنیانگ، در استان گیونگی کرهی جنوبی، به دنیا آمد. نکتهی جالب اینجاست که ریشههای هنری او نه به بازیگری، که به موسیقی بازمیگردد. مینجه از همان دوران راهنمایی، بهخاطر علاقهی پُرشورش به موسیقی، در یک آموزشگاه موسیقیِ محلهشان آهنگسازی و پیانو آموخت. همین عشق او را به سمت دبیرستان هنرهای نمایشی سئول (SOPA) کشاند و در ادامه به کارآموزی در شرکت بزرگ سرگرمی CJ E&M رساند؛ جایی که از همان سالِ نخستِ دبیرستان، چهار سالِ تمام بهعنوان یکی از نخستین نسلِ کارآموزانِ این شرکت تمرین کرد.
این چهار سال کارآموزی، با همهی فشار و دشواریاش، شخصیتِ پُرپشتکار او را شکل داد. یکی از خاطرات شیرین و معروفِ مینجه از همان روزها به رقص برمیگردد؛ او که تا پیش از آن عملاً هرگز نرقصیده بود، روزی در دفترِ ارزیابیِ کارآموزان جملهای از مربیاش خواند با این مضمون که «اگر کیم مینجه روزی خوب برقصد، خودش یک معجزه است». همین یک جمله، نه آنکه دلسردش کند، بلکه چنان جرقهی انگیزهای در او زد که با تمرینِ سرسختانه راه را بر آن «معجزه» گشود — تصویری کوچک اما گویا از روحیهای که بعدها در مسیر بازیگری هم همراهش ماند.
پیش از شهرت در مقام بازیگر، مینجه استعدادش در موسیقی را بهشکل عمومی هم به نمایش گذاشت. او در سال ۲۰۱۵ در فصل چهارمِ مسابقهی رپِ پُرطرفدارِ *Show Me the Money* شرکت کرد و میان نوامبرِ ۲۰۱۵ تا سپتامبرِ ۲۰۱۶ بههمراه کیم سهرون مجریِ برنامهی موسیقاییِ *Show! Music Core* بود. ورودِ او به بازیگری نیز در همین سالها شکل گرفت و کارش را در میانهی دههی ۲۰۱۰ بهشکل جدی آغاز کرد. در کنار همهی اینها، او در دانشگاه معتبرِ چونگآنگ در رشتهی تئاتر و سینما به تحصیل پرداخت — همان جایی که همدورهایهایش از او بهعنوان جوانی پُرانرژی و جدی یاد میکنند.
نامِ کیم مینجه برای همیشه با مجموعهی پزشکیِ «دکتر رمانتیک» (۲۰۱۶) گره خورد. نقشِ «پارک اونتاک»، پرستارِ جوان، وظیفهشناس و عدالتخواهِ بیمارستانِ دلدام، آنقدر دلنشین از آب درآمد که مینجه را از یک بازیگرِ تازهنفس به چهرهای شناختهشده بدل کرد. این نقش برایش جایزهی «ستارهی نوظهور» (New Star) مراسم جوایز درامِ SBS در سال ۲۰۱۶ را بهارمغان آورد و در ادامه نامش را به فهرستِ نامزدهای بهترین بازیگرِ تازهکارِ تلویزیون در جوایز معتبرِ پکسانگ (۲۰۱۷) رساند. حضورِ کوتاه اما بهیادماندنیاش در سریالِ فانتزیِ پُرطرفدارِ «گابلین» (نگهبان) در همان سال نیز شناختهشدنِ او نزدِ مخاطبان را چند پله بالاتر بُرد.
پس از این درخششِ نخست، مینجه قدمبهقدم از نقشهای مکمل به جایگاهِ بازیگرِ اصلی رسید. او در سریالِ «وسوسه» (۲۰۱۸) خود را در نقشی پیچیدهتر محک زد و نخستین نقشِ اصلیِ تلویزیونیاش را در «گروه گل: آژانس ازدواجِ جوسان» (۲۰۱۹) تجربه کرد. اما دو نقش بود که جایگاهِ او را در ردیفِ بازیگرانِ اصلیِ صنعتِ درام تثبیت کرد: یکی در ملودرامِ موسیقاییِ «آیا برامس را دوست دارید؟» (۲۰۲۰) در کنارِ پارک اونبین، و دیگری در کمدیرمانتیکِ پُرطرفدارِ «دالی و شاهزادهی مغرور» (۲۰۲۱) در کنارِ پارک گیویونگ.
اوجِ این مسیر اما با نقشِ اصلیِ «یو سهپونگ»، پزشکِ نابغه و طبعاً سرکشِ دورانِ جوسان، در مجموعهی تاریخی-پزشکیِ «پونگ، روانپزشکِ جوسان» (۲۰۲۲ و فصلِ دومش در ۲۰۲۳) رقم خورد؛ نقشی که توانایی او را در آمیختنِ طنز، احساس و درامِ تاریخی بهزیبایی به نمایش گذاشت و نشان داد که او دیگر یک «بازیگرِ جوانِ امیدوارکننده» نیست، بلکه ستارهای است که میتواند بارِ یک سریال را بهتنهایی بر دوش بکشد. در همان سالِ پُرکار، او بارِ دیگر ردای آشنای پرستار پارک اونتاک را در «دکتر رمانتیک ۳» (۲۰۲۳) بر تن کرد و به آن شخصیتِ دوستداشتنی بازگشت.
کارنامهی کیم مینجه پُر است از جوایز و نامزدیهای معتبر. او پس از جایزهی «ستارهی نوظهور» برای «دکتر رمانتیک»، در مراسمِ جوایز درامِ SBS سال ۲۰۲۰ بهخاطر «آیا برامس را دوست دارید؟» هم جایزهی بازیگری برتر (Excellence Award) و هم جایزهی بهترین زوج را در کنار پارک اونبین دریافت کرد. یک سال بعد، در مراسمِ جوایز درامِ KBS سال ۲۰۲۱، باز هم با «دالی و شاهزادهی مغرور» جایزهی بازیگری برتر و جایزهی بهترین زوج (این بار در کنار پارک گیویونگ) را از آنِ خود کرد. در کنار اینها، نامش بارها در فهرستِ نامزدهای جوایزِ معتبری چون پکسانگ، APAN و مراسمِ جوایز درامِ شبکههای MBC و SBS — از جمله برای «وسوسه» و «دکتر رمانتیک ۳» — دیده شده است.
اگر از طرفداران بپرسید کیم مینجه را با چه چیزی میشناسند، احتمالاً پیش از هر چیز از چالهای عمیقِ گونه و صدای بم و آرامش خواهند گفت؛ دو ویژگیای که به حضورِ او روی پرده جذابیتی خاص میبخشد. بسیاری از مخاطبان، شباهتِ چهره و لحنِ صدای او را به یئو جینگو، بازیگرِ همدورهاش در دانشگاه چونگآنگ، یادآور میشوند. فراتر از ظاهر اما، تصویری که از او در ذهنِ همکاران و طرفداران مانده، تصویرِ هنرمندی سختکوش و فروتن است — کسی که از سالها کارآموزیِ دشوار آغاز کرد و پلهبهپله، با تلاش و نه با میانبُر، به جایگاهِ امروزش رسید.
کیم مینجه از آن دست هنرمندانی است که زندگیِ خصوصیاش را با احترام دور از نورافکنها نگه میدارد. تا امروز هیچ رابطهی عاطفی، ازدواج یا فرزندی بهشکلِ رسمی و تأییدشده دربارهی او منتشر نشده است و او ترجیح داده تمرکزِ افکارِ عمومی بر کار و هنرش بماند. به همین دلیل، هرگونه ادعا در این زمینه صرفاً در حدِ گمانهزنی است و جایی در یک نگاهِ معتبر به زندگیِ او ندارد.
مانندِ بسیاری از مردانِ جوانِ کرهی جنوبی، مینجه نیز خدمتِ سربازیِ اجباریاش را پشتِ سر گذاشت. او در ۱۸ سپتامبرِ ۲۰۲۳ خدمت را آغاز کرد و بهسببِ پیشینهی موسیقاییاش در گروه موسیقیِ ارتش به انجامِ وظیفه پرداخت؛ جایی که در دورهی آموزشیِ پایه بهعنوانِ کارآموزِ برگزیده شناخته شد. او سرانجام در ۱۷ مارسِ ۲۰۲۵ از خدمت مرخص شد و خیلی زود به کارِ هنری بازگشت.
نخستین کارِ بازگشتِ او پروژهای پُرمعنا بود: نقشِ اصلی در دراممستندِ UHD شبکهی KBS با عنوانِ «دوستِ من، یون بونگگیل» که در ۳۰ اوتِ ۲۰۲۵ پخش شد و در آن مینجه در نقشِ یون بونگگیل، مبارزِ استقلالطلبِ کره، ظاهر شد. آژانسِ او اعلام کرده است که مینجه قصد دارد در دورانِ پس از خدمت، فعالیتش را در درام، سینما و حتی برنامههای تفریحی گسترش دهد و با تصویری پختهتر به صحنه بازگردد.
کمتر کسی میداند که این بازیگرِ آرام و خوشچهره، پیش از آنکه جلوی دوربین برود، رپر بود؛ نامِ هنریِ «ریلبی (Real.be)» یادگارِ همان سالهاست و حتی حضورش در فصلِ چهارمِ *Show Me the Money* نشانِ علاقهی جدی او به این دنیاست. همین پیشینهی موسیقایی بود که بعدها، در دورانِ سربازی، او را به گروهِ موسیقیِ ارتش رساند تا با همان ساز و صدا به کشورش خدمت کند. از دیگر نکاتِ بامزهی کارنامهاش، تجربهی میزبانیِ برنامهی موسیقاییِ *Show! Music Core* در سالهای آغازین و ریشهداشتنِ هنرش در آهنگسازی و پیانوست — یعنی پیش از آنکه «بازیگر» باشد، در دلش یک «موزیسین» بوده و هست.