Kim Se Jeong
- 7 شهریور 1375 تولد
- 29 سن
- 12 تعداد آثار

کیم سهجونگ (به کرهای: 김세정) خواننده و بازیگر اهل کرهی جنوبی است؛ هنرمندی که مسیرش از سالنهای پُراضطراب برنامههای استعدادیابی شروع شد و امروز به یکی از چهرههای دوستداشتنی و پُرکار سینما و سریال کره رسیده است. او را بهاندازهی صدای گرم و قدرتمندش، بهخاطر انرژی روشن و لبخند پُرشورش میشناسند؛ ترکیبی که باعث شده هم روی صحنهی کنسرت بدرخشد و هم در نقشهای کمدیرمانتیک و اکشن، دل تماشاگر را ببرد.
سهجونگ در ۲۸ اوت ۱۹۹۶ در شهر گیمجه، در استان جئولای شمالی کرهی جنوبی به دنیا آمد، اما کودکیاش را در آنیانگ (استان گیئونگی) گذراند؛ جایی که همراه مادر و برادر بزرگترش در خانهی خالهاش زندگی میکردند. خانوادهاش روزهای آسانی را پشت سر نگذاشت: پدر و مادرش در کودکیِ او از هم جدا شدند و بار بزرگ کردن دو فرزند تنها بر دوش مادرش افتاد. خود سهجونگ بعدها بازگو کرده که تا سالهای نوجوانی و دوران راهنمایی ارتباطی با پدرش نداشت.
همین سالهای سخت، بعدها به یکی از مهمترین سرچشمههای احساس و هنر او بدل شد. رابطهی عمیق و قدرشناسانهاش با مادر، بعدها در ترانهها و لحظههای ماندگار تلویزیونیاش بازتاب پیدا کرد و به بخشی از هویت عمومی او تبدیل شد.
او پس از پایان دبیرستان ایندئوکوون (Indeogwon)، در رشتهی موسیقی کاربردی در دانشگاه زنانهی هانیانگ (Hanyang Women's University) ادامهی تحصیل داد. علاقهاش به اجرا و خوانندگی او را به سمت آزمونهای ورود به شرکتهای سرگرمی کشاند و سرانجام در آزمون ورودیِ بهشدت رقابتیِ شرکت جلیفیش اینترتینمنت (Jellyfish Entertainment) پذیرفته شد؛ رقابتی که در روایتها از آن با نسبتی نزدیک به سههزار به یک یاد میشود. از همینجا بود که دورهی کارآموزیاش آغاز شد و راه برای حضور بر صحنهی ملی هموار شد.
نام سهجونگ نخستینبار در سال ۲۰۱۶ و با حضور در برنامهی استعدادیابیِ پُرمخاطب «پرودیوس ۱۰۱» (Produce 101) بر سر زبانها افتاد. او در پایان این رقابت نفسگیر، با کسب جایگاه دوم، به یکی از چهرههای محبوب برنامه بدل شد و عضو گروه پروژهایِ I.O.I شد؛ گروهی که در مه ۲۰۱۶ رسماً فعالیتش را آغاز کرد. توانایی آوازی چشمگیر او در این برنامه چنان بود که لقبهایی ستایشآمیز گرفت و بهعنوان یکی از خوانندههای شاخصِ نسل خود شناخته شد.
پس از I.O.I، او به گروه دختران جلیفیش یعنی «گوگودان» (Gugudan) پیوست و سپس مسیر انفرادیاش را هم در موسیقی آغاز کرد. نخستین تکآهنگ انفرادی او، «꽃길» با عنوان انگلیسیِ «Flower Way» (راهِ گُل)، در سال ۲۰۱۶ و با همکاری زیکو (Zico) منتشر شد و خیلی زود به موفقیت رسید. این ترانه ریشه در نامهای داشت که سهجونگ خطاب به مادرش نوشته بود؛ نامهای سرشار از سپاسگزاری و این وعده که آیندهای روشنتر برایش بسازد. همین صداقت احساسی بود که ترانه را برای هواداران بهیادماندنی کرد.
اما جهش واقعی او در دنیای بازیگری، در سال ۲۰۱۷ و با نقش اصلیِ «را اونهو» در سریال نوجوانانهی «مدرسه ۲۰۱۷» (School 2017) رقم خورد؛ نقش دختری سرزنده و مقاوم با آرزوی وبتوننویس شدن، که برای سهجونگِ تازهوارد جایزهی بهترین بازیگر زن نوظهور را به ارمغان آورد و او را بهعنوان بازیگری جدی معرفی کرد.
سهجونگ پس از «مدرسه ۲۰۱۷» با انتخابهای متنوع نشان داد که میخواهد بازیگری را جدی بگیرد. در سال ۲۰۱۹ در نقش اصلیِ سریال «میخواهم آوازت را بشنوم» (I Wanna Hear Your Song) ظاهر شد و برای این نقش از مراسم جوایز درام KBS قدردانی شد. اما نقطهی عطف تازهای در کارنامهاش با مجموعهی فانتزیاکشنِ «کانتر ماوراءالطبیعه» (The Uncanny Counter) در سال ۲۰۲۰ پدید آمد؛ جایی که در نقش «دو ها-نا» بازی کرد و این سریال به یکی از پُربینندهترین آثار شبکهی OCN تبدیل شد. او بعدها در فصل دوم این مجموعه (۲۰۲۳) دوباره به همین نقش بازگشت.
سال ۲۰۲۲ را میتوان یکی از پُربارترین سالهای حرفهای او دانست. سهجونگ در کمدیرمانتیکِ پُرطرفدارِ «خواستگاری تجاری» (A Business Proposal) در نقش «شین ها-ری» ظاهر شد؛ نقشی پُرانرژی و دوستداشتنی که محبوبیتی جهانی برایش به همراه آورد و او را به یکی از چهرههای شناختهشدهی موج کره (هالیو) نزد مخاطبان بینالمللی بدل کرد. در همان سال در سریال «وبتون امروز» (Today's Webtoon) نیز نقش اصلی، «اون ما-اوم»، را بر عهده گرفت؛ دختری پُرشور و عاشق جودو و وبتون.
روند پُرکار او در سالهای بعد هم ادامه یافت؛ از جمله با حضور در سریال عاشقانهی «عشقِ دمکرده» (Brewing Love) در سال ۲۰۲۴ و سپس نقش «پارک دال-ای» در مجموعهی «رودخانهی ماه» (Moon River) در سال ۲۰۲۵، که در کنار کانگ تائه-اوه ایفای نقش کرد و یکی از تحسینشدهترین کارهای اخیر اوست.
موسیقی همواره ستون اصلی هویت هنری سهجونگ باقی مانده است. او در مسیر انفرادیاش چند مجموعهی شنیدنی منتشر کرد؛ از آلبومهای کوتاهِ «Plant» (۲۰۲۰) و «I'm» (۲۰۲۱) گرفته تا نخستین آلبوم کاملِ استودیوییِ او با نام «문(門)» (Door) در سال ۲۰۲۳. بخشی از آثارش را خودش نوشته و ساخته است و صدای گرم و کمی خشدارش، نشانِ همیشگیِ کارهای اوست. او در کنار اینها در موسیقی متن چند سریال محبوب نیز خوانده است.
سهجونگ به تئاتر و تئاتر موزیکال هم روی آورد و در آثاری چون «کتاب سرخ» (Red Book) و نمایش «تمپل» (Temple) به ایفای نقش پرداخت؛ تجربههایی که نشان از جدیت او در گسترههای مختلف اجرا دارد.
کارنامهی سهجونگ پُر از نشانهای افتخار است. او نخستین جایزهی بازیگریاش، یعنی بهترین بازیگر زن نوظهور، را در سال ۲۰۱۷ برای «مدرسه ۲۰۱۷» از مراسم جوایز درام KBS دریافت کرد و در سال ۲۰۱۹ نیز برای «میخواهم آوازت را بشنوم» از همان مراسم قدردانی شد. در سال ۲۰۲۲ و به پاس درخشش در «خواستگاری تجاری»، جایزهی برتر بازیگری در بخش کمدیرمانتیک و نیز جایزهی بهترین زوج را در مراسم جوایز درام SBS به دست آورد و در همان سالها در مراسم Asia Artist Awards بارها مورد تقدیر و جوایز محبوبیت قرار گرفت. تنوع فعالیتهایش در موسیقی، بازیگری، برنامههای تلویزیونی و تئاتر نیز در سال ۲۰۲۱ با جایزهی «مالتیتینر» (هنرمند چندوجهی) ستوده شد. تازهترین افتخار بزرگ او در پایان سال ۲۰۲۵ رقم خورد؛ جایی که برای «رودخانهی ماه» در مراسم جوایز درام MBC جایزهی برتر بازیگری بخش مینیسریال و نیز جایزهی بهترین زوج (در کنار کانگ تائه-اوه) را دریافت کرد.
سهجونگ در میان مخاطبان کرهای به انرژی روشن، سرزندگی و صداقتش شناخته میشود. توانایی آوازی فوقالعادهاش از همان روزهای «پرودیوس ۱۰۱» چنان بود که لقبهای ستایشآمیزی گرفت، و پس از «خواستگاری تجاری»، رسانهها از او با تعبیرِ «اِما استونِ کره» یاد کردند. او همزمان بهعنوان یک «آیدلِ نیرومند» هم شهرت دارد؛ تا جایی که در مسابقات ورزشی ستارگان (Idol Star Athletics Championships) چندبار در رشتهی تیراندازی با کمان مدال طلا گرفت و این تصویرِ دختری پُرانرژی و ورزشکار را تقویت کرد.
او بارها از خوانندههایی چون آییو (IU)، تهیئون و ایلی (Ailee) بهعنوان الگوهای آوازیاش یاد کرده و دربارهی بازیگری هم رویکردی جدی و پُرمطالعه دارد. هواداران او نیز نام «سهسانگ» (به معنای «جهان» / 세상) را برای خود برگزیدهاند؛ نامی که پیوند گرم میان او و طرفدارانش را نشان میدهد.
سهجونگ زندگی خصوصیاش را تا حد زیادی دور از نگاه رسانهها نگه داشته است. او یک برادر بزرگتر دارد و رابطهی نزدیک و قدرشناسانهاش با مادرش بارها در گفتگوها و آثارش بازتاب یافته است. تا امروز هیچ رابطهی عاطفی یا ازدواجِ علنی و تأییدشدهای از سوی او یا شرکت مدیریتش اعلام نشده است و او ترجیح داده تمرکز عمومیاش بر کار هنری باقی بماند.
شاید جذابترین بخش داستان سهجونگ، پیوند عمیق او با مادرش باشد؛ همان احساسی که جانمایهی تکآهنگ «راهِ گُل» (Flower Way) شد و به یکی از نمادهای کارنامهی او بدل گشت. سویهی دیگرِ شخصیت او سخاوتش است: سهجونگ در سالهای اخیر بارها برای کمک به آسیبدیدگانِ بلایای طبیعی و بحرانهای انسانی—از قربانیان آتشسوزیها و سیل در کره گرفته تا پناهجویان و بازماندگان زلزله—کمکهای مالی چشمگیری اهدا کرده است. در دسامبر ۲۰۲۳ نیز مبلغ قابلتوجهی را به انجمن حمایت از افراد دارای اوتیسم در کره اهدا کرد؛ علاقهای که به گفتهی خودش از پژوهش و آمادهسازی برای ایفای نقش در نمایش «تمپل» در او شکل گرفته بود. این کنشها تصویری از هنرمندی میسازد که شهرت را با مسئولیت اجتماعی همراه کرده است.
سهجونگ در یکیدو سال گذشته همچنان پُرکار و در کانون توجه بوده است. او پس از حضور در سریال «عشقِ دمکرده» (۲۰۲۴)، با نقش اصلیِ «رودخانهی ماه» (۲۰۲۵) یکی از موفقترین مقاطع کاریاش را تجربه کرد و در پایان سال ۲۰۲۵ برای همین نقش جوایز معتبری از مراسم درام MBC گرفت. در مارس ۲۰۲۶، پس از حدود یک دهه همکاری با شرکت جلیفیش اینترتینمنت، این شرکت را ترک کرد و به مدیریت BH Entertainment پیوست تا فصل تازهای از فعالیتش را هم در مقام بازیگر و هم خواننده آغاز کند.