Lee Hye Ri

هه‌ری (لی هه‌ری)

بعضی بازیگرها با یک نقش وارد خانه‌ی مردم می‌شوند و دیگر بیرون نمی‌آیند. لی هه‌ری — که کره‌ای‌ها او را فقط «هه‌ری» صدا می‌زنند — یکی از همان‌هاست. دختری که به‌عنوان خواننده‌ی جوان یک گروه دخترانه شروع کرد، با یک سریال نوستالژیک به «خواهر کوچک ملت» تبدیل شد، و یک دهه بعد ثابت کرد که می‌تواند سردترین و پیچیده‌ترین شخصیت‌ها را هم بازی کند. مسیر او در سینما و تلویزیون کره یکی از آن مسیرهایی است که هرچه جلوتر می‌رود، جسورانه‌تر می‌شود.

او روز ۹ ژوئن ۱۹۹۴ (۱۹ خرداد ۱۳۷۳) در شهرستان گوانگجو در استان گیونگی، حوالی سئول، به دنیا آمد. (منابع کره‌ای و پروفایل‌های رسمی به‌طور یکدست همین تاریخ را ثبت کرده‌اند؛ برخی فهرست‌های بین‌المللی به اشتباه ۸ ژوئن را درج کرده‌اند.) او فرزند اول خانواده است و یک خواهر دو سال کوچک‌تر به نام هه‌ریم دارد.

کودکی و سال‌های سخت آغاز

هه‌ری کودکی‌اش را در وضعیت مالی دشواری گذراند. مادرش در کارخانه کار می‌کرد و بخش زیادی از بزرگ شدن او در روستا و زیر سایه‌ی مادربزرگش گذشت — جزئیاتی که خودش سال‌ها بعد و با احتیاط در برنامه‌های تلویزیونی درباره‌شان حرف زد. در یکی از همین گفت‌وگوها (برنامه‌ی «هپی تودِ‌در ۳»، آوریل ۲۰۱۶) تعریف کرد که مدتی فقط سه نفر بودند: خودش، مادرش و خواهر کوچک‌ترش؛ و وقتی شرایط بهتر شد، خانواده دوباره کنار هم جمع شدند. همان‌جا جمله‌ای گفت که بعدها زیاد نقل شد: از بچگی حس می‌کرده وظیفه دارد خانواده‌اش را سرِ پا کند.

این پس‌زمینه بعدها به شکل غریبی با کارش گره خورد. در «پاسخ بده ۱۹۸۸»، شخصیت او خبر درگذشت مادربزرگش را می‌شنود و در یکی از به‌یادماندنی‌ترین صحنه‌های سریال از هم می‌پاشد. هه‌ری بعدها فاش کرد که درست یک روز پیش از فیلم‌برداری آن صحنه، مادربزرگ واقعی خودش درگذشته بود — و به همین دلیل بعد از اعلام پایان برداشت هم نمی‌توانست گریه‌اش را متوقف کند. اشک‌های آن سکانس، اشک واقعی بودند.

او پس از تحصیل در دبیرستان هنرهای نمایشی سئول، در دانشگاه کونکوک در رشته‌ی سینما و تصویر درس خواند و فارغ‌التحصیل شد؛ انتخابی که نشان می‌داد از همان ابتدا خودش را پشت دوربین هم می‌دیده، نه فقط جلوی آن.

از استیج تا دوربین

نقطه‌ی شروع رسمی‌اش موسیقی بود. در دوران راهنمایی، در یک برنامه‌ی استعدادیابی کشف شد و در سپتامبر ۲۰۱۰، تنها چند ماه پس از راه‌اندازی گروه دخترانه‌ی گرلز دی (Girl's Day)، همراه با یورا به‌عنوان عضو جدید به گروه پیوست — تقریباً بدون سابقه‌ی آموزشی طولانی. ترکیب تازه‌ی گروه در ادامه به یکی از موفق‌ترین گروه‌های دخترانه‌ی نسل خودش تبدیل شد و هه‌ری، به‌عنوان کوچک‌ترین عضو، چهره‌ی شناخته‌شده‌ی آن.

اما اتفاقی که واقعاً او را وارد جریان اصلی کرد، بازیگری نبود؛ تلویزیونِ سرگرمی بود. در اوت ۲۰۱۴، حضور کوتاه چهارروزه‌اش در برنامه‌ی «مردان واقعی» یک لحظه‌ی کوچک ساخت — کلیپی از او در حال «اِگیو» (ناز کردن) خطاب به مربی نظامی — که در عرض یک روز به یک میلیون بازدید رسید؛ رقمی که در آن مقطع در کره بی‌سابقه بود. رسانه‌ها لقب «خواهر کوچک ملت» را به او دادند و همان سال جایزه‌ی بهترین چهره‌ی تازه‌وارد زن را از مراسم سرگرمی MBC گرفت.

نقطه‌ی عطف: دخترِ کوچه‌ی سانگ‌مون‌دونگ

سال ۲۰۱۵ همه‌چیز را عوض کرد. انتخاب او برای نقش اصلی «پاسخ بده ۱۹۸۸» ریسک بزرگی به نظر می‌رسید؛ یک خواننده‌ی گروه دخترانه با تجربه‌ی بازیگری اندک، در قلب یکی از جاه‌طلبانه‌ترین پروژه‌های شبکه‌ی کابلی. نتیجه اما تاریخ‌ساز شد: سریال به پربیننده‌ترین مجموعه‌ی تاریخ تلویزیون کابلی کره تا آن زمان تبدیل شد و اوج تماشای آن به حدود ۱۸.۸ درصد رسید.

هه‌ری در نقش دختری پرشور و شلوغ در کوچه‌های سال ۱۹۸۸ سئول، آن‌قدر طبیعی بود که تماشاگر باور می‌کرد دارد خودش را می‌بیند. جوایز پی‌درپی آمد و همراه با آن، موجی از تبلیغات: تا اوایل ۲۰۱۶ در بیش از ۳۰ کمپین تبلیغاتی ظاهر شده بود و رسانه‌های کره او را «دختر ده‌میلیارد وونی» نامیدند. تأثیر تجاری‌اش قابل اندازه‌گیری بود — فروش برخی محصولاتی که تبلیغشان را می‌کرد ده‌ها درصد جهش کرد. در همان سال، مجله‌ی فوربز کره او را در رتبه‌ی سوم فهرست چهره‌های پرنفوذ قرار داد.

سال‌های تثبیت: از کمدی تا تاریخی

مسیر بعدی او آگاهانه متنوع بود. کمدی پلیسی «دو پلیس» (۲۰۱۷) او را کنار بازیگران شناخته‌شده نشاند؛ «هیولا» (۲۰۱۸) نخستین تجربه‌ی سینمایی‌اش شد؛ و در سریال تاریخی «مهتاب» (۲۰۲۱) نقشی متفاوت از تصویر شاد و امروزی‌اش را آزمود که برایش جایزه‌ی بازیگری برجسته‌ی مراسم درام KBS در سال ۲۰۲۲ را به همراه آورد. سال بعد هم برای «می‌توانم کمکتان کنم؟» جایزه‌ی مشابهی از مراسم درام MBC گرفت. در همین سال‌ها، فانتزی‌رمانتیک «هم‌خانه‌ی من یک گومیهو است» (۲۰۲۱) او را به مخاطبان بین‌المللی معرفی کرد.

اما جهش هنری واقعی دو مرحله‌ای بود. اول، فیلم «ویکتوری» (۲۰۲۴): داستان دختران یک باشگاه تشویق‌گری در جزیره‌ی گوجه در سال ۱۹۹۹. هه‌ری برای این نقش لهجه‌ی گیونگ‌سانگ یاد گرفت، رقص هیپ‌هاپ و حرکات تشویق‌گری تمرین کرد و فیلم را روی دوش خودش برد. «ویکتوری» نخستین نمایش جهانی‌اش را در جولای ۲۰۲۴ در جشنواره‌ی فیلم آسیایی نیویورک تجربه کرد و همان‌جا جایزه‌ی «ستاره‌ی نوظهور آسیا» به هه‌ری رسید.

مرحله‌ی دوم، «رقابت دوستانه» (۲۰۲۵) بود؛ تریلر روان‌شناختی‌ای در فضای یک دبیرستان دخترانه که در آن نقش شاگرد اول و رئیس شورای دانش‌آموزی را بازی کرد — شخصیتی سرد، حسابگر و به‌شکل ترسناکی وسواسی. این دقیقاً نقطه‌ی مقابل تصویری بود که مردم از او داشتند، و همین باعث شد منتقدان و مخاطبان درباره‌اش تجدیدنظر کنند. سریال در سطح بین‌المللی هم دیده شد و بحث درباره‌ی فصل دوم را راه انداخت.

جوایز و قدردانی‌ها

هه‌ری از همان ابتدا مورد توجه داوران بود: جایزه‌ی بهترین بازیگر تازه‌وارد از مراسم APAN Star در ۲۰۱۶ و نامزدی جایزه‌ی معتبر بکسانگ در همان سال، هر دو برای «پاسخ بده ۱۹۸۸». در ادامه جوایز بازیگری برجسته از مراسم‌های KBS (۲۰۲۲) و MBC (۲۰۲۲) را دریافت کرد.

سال ۲۰۲۵ اما پربارترین سال کارنامه‌اش بود. در سی‌وچهارمین دوره‌ی جشنواره‌ی فیلم بوایل (سپتامبر ۲۰۲۵) دوبار روی سن رفت و همزمان جایزه‌ی بهترین بازیگر زن تازه‌وارد و جایزه‌ی ستاره‌ی سال را برای «ویکتوری» گرفت — لحظه‌ای که خودش گفت تصورش را هم نمی‌کرده. همان سال جایزه‌ی بهترین بازیگر زن مراسم AAA، جایزه‌ی بهترین زوج شانزدهمین دوره‌ی جوایز درام کره، و یک جایزه‌ی محبوبیت در چهارمین دوره‌ی جوایز سریال بلو دراگون (که در آن نامزد بهترین بازیگر زن هم بود) به او رسید. پیش‌تر، در سال ۲۰۲۵، نامزدی جایزه‌ی بکسانگ در بخش بهترین بازیگر تازه‌وارد سینما نیز برای «ویکتوری» نصیبش شده بود.

فعالیت‌های اخیر

دو سال گذشته برای هه‌ری سال‌های پرکاری بوده است. پس از موفقیت «رقابت دوستانه» در فوریه‌ی ۲۰۲۵، او یک تور فن‌میتینگ در ده شهر آسیایی برگزار کرد و در چهار شهر چین هم برنامه‌ی اختصاصی داشت — نشانه‌ای روشن از این‌که پایگاه هوادارانش دیگر فقط داخلی نیست.

در دسامبر ۲۰۲۵ و ژانویه‌ی ۲۰۲۶، در برنامه‌ی ویژه‌ی دهمین سالگرد «پاسخ بده ۱۹۸۸» از شبکه‌ی tvN شرکت کرد؛ گردهمایی بازیگران سریال که برای هواداران قدیمی حکم بازگشت به همان کوچه را داشت. کمی بعد، در ۲۷ فوریه‌ی ۲۰۲۶، فصل دوم برنامه‌ی معمایی نتفلیکس «مأموران رمز و راز» با حضور دوباره‌ی او پخش شد؛ فصلی بزرگ‌تر که از شش قسمت به نُه قسمت رسید و این بار به‌جای استودیو، بخش زیادی از آن در فضای باز فیلم‌برداری شد.

و در تابستان ۲۰۲۶ به تلویزیون داستانی برگشت. کمدی‌رمانتیک «رؤیایی برای تو» از شبکه‌ی ENA و Genie TV از ۱۳ ژوئیه‌ی ۲۰۲۶ روی آنتن رفت؛ روایت دو آدم که پانزده سال بعد از نوجوانی دوباره همدیگر را می‌بینند — یکی کارگردان سینمای موفق و دیگری خبرنگاری که رؤیایش را جایی جا گذاشته. هه‌ری نقش «جو ای‌جه» را بازی می‌کند و در نشست خبری گفت به‌محض خواندن فیلم‌نامه عاشق این شخصیت شده است. در کنار این، فیلم اکشن «شب استوایی» — که بخش‌هایی از آن در بانکوک فیلم‌برداری شده و او در آن نقشی کاملاً متفاوت و جسورانه دارد — به‌عنوان یکی از پروژه‌های پیشِ روی او معرفی شده است.

تصویر عمومی و شخصیت

جذابیت هه‌ری هیچ‌وقت از جنس فاصله و ابهت ستاره‌ها نبوده؛ از جنس صمیمیت است. رسانه‌های کره‌ای بارها او را با صفت‌هایی مثل «رک»، «بی‌تکلف» و «پرانرژی» توصیف کرده‌اند و همین باعث شده در برنامه‌های سرگرمی به یک مهره‌ی مطمئن تبدیل شود — از حضور ثابتش در «شنبه‌ی شگفت‌انگیز» بین سال‌های ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۰ (که برای تمرکز بیشتر روی بازیگری آن را ترک کرد) تا برنامه‌های اخیرش.

بخش مهم دیگری از تصویر عمومی او به فعالیت‌های خیریه‌اش برمی‌گردد، که کم‌سروصدا اما مستمر بوده است. او در سال ۲۰۱۹ و در سن ۲۵ سالگی، پس از کمک‌های نقدی بیش از ۱۰۰ میلیون وون، جوان‌ترین عضو باشگاه افتخاری یونیسف شد. در سال‌های مختلف برای آسیب‌دیدگان آتش‌سوزی بازار سومون، مقابله با کرونا، آتش‌سوزی‌های جنگلی، بحران اوکراین و زلزله‌ی ترکیه و سوریه کمک مالی کرده و سفیر کمپین‌هایی مانند ثبت تولد کودکان بوده است.

زندگی شخصی

هه‌ری از سال ۲۰۱۶ با ریو جون‌یول، هم‌بازی‌اش در «پاسخ بده ۱۹۸۸»، رابطه‌ای داشت که در اوت ۲۰۱۷ رسماً اعلام شد و برای سال‌ها یکی از محبوب‌ترین زوج‌های صنعت سرگرمی کره به شمار می‌رفت. در ۱۳ نوامبر ۲۰۲۳، آژانس‌های هر دو طرف پایان این رابطه‌ی حدوداً شش‌ساله را تأیید کردند. از آن زمان گزارش تأییدشده‌ای درباره‌ی رابطه یا ازدواج تازه‌ای منتشر نشده است.

در زمینه‌ی حرفه‌ای، پس از پایان قرارداد نه‌ساله‌اش با «دریم‌تی اینترتینمنت» در ۲۰۱۹ — که به معنای انحلال گرلز دی نبود، بلکه هر چهار عضو راه خود را انتخاب کردند — مدتی با Creative Group ING کار کرد و در مه ۲۰۲۴ قراردادی با آژانس سابلایم امضا کرد؛ همان آژانسی که نام‌هایی مثل سونگ کانگ‌هو در آن هستند.

حاشیه‌ها

پرسروصداترین حاشیه‌ی کارنامه‌ی او به مارس ۲۰۲۴ برمی‌گردد. پس از انتشار خبر رابطه‌ی نامزد سابقش با یک بازیگر دیگر، هه‌ری در استوری اینستاگرامش عبارت کوتاه «جالبه» را منتشر کرد و بلافاصله بحث گسترده‌ای در فضای رسانه‌ای کره درگرفت. او چند روز بعد، در ۱۸ مارس ۲۰۲۴، در صفحه‌ی شخصی‌اش پیامی منتشر کرد و بابت «گمانه‌زنی‌ها و جنجال‌هایی که از احساسات شخصی من ناشی شد» صمیمانه عذرخواهی کرد و نوشت که فکر نمی‌کرده یک رفتار کوچک چنین بازتابی داشته باشد. این ماجرا به‌طور گسترده در رسانه‌های اصلی کره پوشش داده شد و یکی از پربحث‌ترین رویدادهای سرگرمی آن سال بود.

جز این مورد، کارنامه‌ی او به‌طور قابل‌توجهی بدون حاشیه بوده است.

نکته‌های کمتر شنیده‌شده

پیش از آن‌که وارد دنیای موسیقی شود، هیچ دوره‌ی آموزشی طولانی‌ای را پشت سر نگذاشته بود؛ در یک برنامه‌ی استعدادیابی دیده و انتخاب شد و تقریباً بدون آمادگی وارد گروه شد — چیزی که در صنعت کی‌پاپ کاملاً غیرمعمول است.

در ژانویه‌ی ۲۰۱۴ روی صحنه از حال رفت و مشخص شد به آنفلوانزای خوکی مبتلا شده؛ دو سال بعد هم به‌دلیل برنامه‌ی فشرده و کم‌خوابی با تشخیص مننژیت در بیمارستان بستری شد.

در آستانه‌ی المپیک زمستانی ۲۰۱۸، هیئت اعزامی ماداگاسکار او را به‌عنوان یکی از گزینه‌های پرچم‌دار افتخاری خود در نظر گرفت؛ پیشنهادی که به دلیل برنامه‌ی کاری‌اش عملی نشد.

و بالاخره، او یکی از نخستین بازیگران سرشناس کره‌ای بود که کانال شخصی یوتیوب راه انداخت. کانالش در ژوئیه‌ی ۲۰۱۹ رونمایی شد، نامش از میان پیشنهادهای خودِ هواداران انتخاب شد، و در سال ۲۰۲۰ عنوان «یوتیوبر سلبریتی سال» را در مراسم Brand of the Year به دست آورد — نمونه‌ای دیگر از همان رابطه‌ی بی‌واسطه‌ای که همیشه با مخاطبش داشته است.