Lee Won Keun

لی وون‌گون (Lee Won-keun)

لی وون‌گون، بازیگری از نسلی از هنرپیشه‌های کره‌ای که مسیرشان را از نقش‌های کوچک کودکی آغاز کردند و کم‌کم به چهره‌هایی شناخته‌شده بدل شدند، یکی از آن استعدادهایی است که شهرتش را نه با سر و صدا، بلکه با انتخاب‌های هوشمندانه و بازی‌های قابل‌اعتماد به دست آورده است. او که زاده‌ی ۲۷ ژوئن ۱۹۹۱ در سئول است، در طول بیش از یک دهه فعالیت توانسته هم در سریال‌های پرطرفدار تلویزیونی و هم در سینمای جدی و جشنواره‌ای جای پای خود را محکم کند؛ ترکیبی که در میان بازیگران جوان کره کمتر دیده می‌شود.

کودکی و سال‌های تحصیل

لی وون‌گون در پایتخت کره جنوبی، سئول، به دنیا آمد و در همان‌جا بزرگ شد. او پس از پایان دبیرستان، راهی دانشگاه کونکوک (Konkuk University) شد و در رشته‌ی سینما و هنرهای نمایشی تحصیل کرد؛ همان رشته‌ای که بعدها شالوده‌ی نگاه دقیق و فنی او به بازیگری شد. علاقه‌اش به دنیای تصویر آن‌قدر جدی بود که تحصیلاتش را در همین مسیر ادامه داد و وارد دوره‌ی تحصیلات تکمیلی در حوزه‌ی رسانه و ارتباطات در همان دانشگاه شد. این پشتوانه‌ی آکادمیک، در کنار تجربه‌ی عملی مقابل دوربین، به او کمک کرد تا به بازیگری به‌چشم یک حرفه‌ی آموختنی و قابل‌پرورش نگاه کند، نه صرفاً یک موهبت.

آغاز کار و خیزش به سوی شهرت

نخستین حضور جدی لی وون‌گون مقابل دوربین به سال ۲۰۱۲ و سریال تاریخی پرمخاطب «ماه در آغوش خورشید» (Moon Embracing the Sun) بازمی‌گردد؛ جایی که او نسخه‌ی نوجوانی یکی از شخصیت‌ها را بازی کرد و برای نخستین‌بار نام و چهره‌اش به چشم مخاطبان آمد. اما نقطه‌ی واقعی چرخش در کارنامه‌ی او سال ۲۰۱۵ بود؛ زمانی که در سریال نوجوانانه و پرانرژی «Sassy Go Go» در نقش اصلی «کیم یول» ظاهر شد. این نقش، چهره‌ی او را میان نسل جوان تماشاگران تثبیت کرد و نخستین نامزدی‌های جوایزش، از جمله نامزدی بهترین بازیگر تازه‌وارد در مراسم جوایز درام شبکه‌ی KBS، را برایش به ارمغان آورد.

درست در همان دورانی که می‌توانست به مسیر امن سریال‌های عاشقانه‌ی جوان‌پسند بسنده کند، لی وون‌گون ریسک کرد و به سینمای مؤلف روی آورد. حضور او در فیلم «تور» (The Net) به کارگردانی کیم کی‌دوک، فیلم‌ساز سرشناس و جنجالی کره، نقطه‌ی عطفی در اعتبار هنری‌اش شد. این نقش برای او نامزدی بهترین بازیگر تازه‌وارد در جوایز معتبر «اژدهای آبی» را به همراه داشت و مهم‌تر از آن، جایزه‌ی بهترین بازیگر بخش «هفته‌ی کارگردانان» را در جشنواره‌ی بین‌المللی فیلم فانتاسپورتو (Fantasporto) در پرتغال برایش رقم زد؛ افتخاری بین‌المللی که نشان داد او چیزی فراتر از یک چهره‌ی محبوب تلویزیونی است.

پس از آن، لی وون‌گون میان قاب کوچک و پرده‌ی سینما رفت‌وآمد کرد. حضورهای او در سریال‌هایی مانند «The Good Wife» (۲۰۱۶) و «ملکه‌ی رمز و راز» (Queen of Mystery، ۲۰۱۷) و نقش‌آفرینی در فیلم‌های سینمایی، تصویر بازیگری همه‌فن‌حریف را از او ساخت که به‌راحتی میان ژانرهای گوناگون جابه‌جا می‌شود.

سال‌های اخیر و بازگشت

مانند بسیاری از مردان جوان کره جنوبی، لی وون‌گون نیز ناگزیر از گذراندن خدمت سربازی اجباری بود. او در ۱۳ ژوئن ۲۰۱۹ خدمت خود را به‌عنوان پلیس وظیفه آغاز کرد و در ۷ ژانویه ۲۰۲۱ از خدمت مرخص شد. بازگشت او به دنیای بازیگری چندان طول نکشید؛ در همان سال ۲۰۲۱ با حضور در سریال پرطرفدار و پربیننده‌ی «One the Woman» در نقش «آن یو‌جون» به صفحه‌ی تلویزیون بازگشت، نقشی که برایش نامزدی جایزه‌ی برتر مراسم جوایز درام شبکه‌ی SBS را به دنبال داشت و یادآوری کرد که غیبت دو‌ساله‌اش چیزی از محبوبیتش کم نکرده است.

در ادامه، او در سال ۲۰۲۲ در سریال «روزی برتر» (A Superior Day) در نقش یک قاتل زنجیره‌ای ظاهر شد؛ نخستین تجربه‌ی جدی او در نقش شخصیتی منفی و تاریک. این انتخاب، بار دیگر تمایل او به آزمودن مرزهای تازه را نشان داد.

شخصیت و تصویر عمومی

آنچه از گفت‌وگوهای رسانه‌ای لی وون‌گون برمی‌آید، تصویر بازیگری فروتن، کوشا و وسواسی نسبت به جزئیات است. او درباره‌ی آماده‌سازی برای نقش قاتل زنجیره‌ای گفته که برای ساختن این شخصیت، رفتارهای روانی او را مطالعه کرده و ساعت‌ها مقابل آینه حالات چهره‌ی خود را تمرین کرده است؛ تا جایی که حتی «کوچک‌ترین حرکت‌ها و حالت‌های صورت» را هم بارها تکرار کرده تا به نتیجه‌ی دلخواه برسد. او نقش‌های دشوار را نه تهدید، بلکه «تکلیف و هدف» شخصی برای رشد خود می‌داند؛ نگاهی که ریشه در همان جدیت آکادمیک و حرفه‌ای او دارد.

نکته‌هایی که طرفداران دوست دارند بدانند

یکی از جذاب‌ترین ویژگی‌های کارنامه‌ی لی وون‌گون، تنوع چشمگیر آن است: او هم نسخه‌ی نوجوانی شخصیت‌ها در یک سریال تاریخی پرشکوه را بازی کرده، هم قهرمان دل‌نشین یک سریال نوجوانانه بوده، هم در سینمای سخت‌گیر و جشنواره‌ای کیم کی‌دوک درخشیده و هم در نقش یک شرور سرد و حساب‌گر ظاهر شده است. کمتر بازیگری در سن او چنین دامنه‌ای را تجربه کرده است.

نکته‌ی دیگر، پیوند عمیق او با تحصیل است؛ او حتی پس از سال‌ها فعالیت حرفه‌ای، تحصیلات دانشگاهی‌اش را در حوزه‌ی رسانه ادامه داد، که نشان از نگاه بلندمدت و تحلیلی او به هنر دارد. همچنین جالب است که نخستین جایزه‌ی مهم بازیگری او نه از یک مراسم داخلی، بلکه از یک جشنواره‌ی بین‌المللی در آن‌سوی جهان، در پرتغال، به دستش رسید.