Lertratkosum Naravit

ناراویت لرتراتکوسوم (پوند)

از راهروهای دانشکده‌ی مهندسی تا صدر محبوب‌ترین چهره‌های سریال‌های تایلندی؛ مسیر «پوند» ناراویت لرتراتکوسوم داستان جوانی است که قرار بود مهندس شود، اما دوربین‌ها او را زودتر از آزمایشگاه‌ها پیدا کردند. او امروز یکی از شناخته‌شده‌ترین بازیگران نسل جدید تایلند و از ستاره‌های اصلی کمپانی GMMTV است؛ بازیگری که با نقش «دی» در سریال معمایی Leap Day بار دیگر نشان داد چرا طرفدارانش او را فقط یک چهره‌ی دوست‌داشتنی نمی‌دانند، بلکه بازیگری جدی و رو به رشد می‌شناسند.

کودکی و سال‌های شکل‌گیری

ناراویت لرتراتکوسوم در ۱ فوریه‌ی ۲۰۰۱ در بانکوک، پایتخت تایلند، به دنیا آمد. لقب «پوند» از همان کودکی همراهش بوده است؛ او در کنار مادر و برادر کوچک‌ترش تاوین بزرگ شد و بر اساس آنچه در پروفایل‌های رسانه‌ای او آمده، پدرش را در سال‌های کودکی از دست داد — تجربه‌ای تلخ که به گفته‌ی منابع، روحیه‌ی سخت‌کوشی، اتکا به خود و شخصیت زمینی و بی‌ادعای امروز او را شکل داده است. پوند پیش از شهرت هم با صحنه بیگانه نبود؛ در دوران مدرسه به اجرای موسیقی روی صحنه علاقه داشت و همین عشق به اجرا بعدها در مسیر حرفه‌ای‌اش دوباره سر برآورد.

تحصیلات

برخلاف تصور رایج از ستاره‌های سرگرمی، پوند مسیر آکادمیک کاملاً جدی‌ای را انتخاب کرد: او در رشته‌ی مهندسی پزشکی (بیومدیکال) در مؤسسه‌ی فناوری پادشاه مونگ‌کوت لادکرابانگ (KMITL) — یکی از دانشگاه‌های فنی معتبر تایلند — تحصیل کرده است. جالب این‌که اولین جرقه‌های شهرتش هم از همان دانشگاه شروع شد؛ در سال ۲۰۱۹ در دانشکده‌ی مهندسی به‌عنوان «خوش‌چهره‌ترین دانشجو» انتخاب شد و همین توجه‌ها او را کم‌کم به سمت دنیای سرگرمی سوق داد.

ورود به دنیای بازیگری و اوج‌گیری

نقطه‌ی عطف واقعی سال ۲۰۲۰ بود؛ پوند در سومین دوره‌ی مسابقه‌ی استعدادیابی «Go On Girl & Guy Star Search» برنده شد و همین پیروزی، قرارداد انحصاری با کمپانی GMMTV — بزرگ‌ترین کارخانه‌ی ستاره‌سازی تایلند — را برایش به ارمغان آورد. او همان سال با یک نقش مهمان در «The Gifted: Graduation» جلوی دوربین رفت، اما فقط یک سال بعد بود که همه‌چیز تغییر کرد: نقش اصلی «مورک» در سریال Fish Upon the Sky (۲۰۲۱) او را یک‌شبه به چهره‌ای شناخته‌شده تبدیل کرد و جوایزی مثل «بازیگر مرد نوظهور سال» در مراسم Kazz Awards 2022 را برایش به همراه داشت.

از همان‌جا زوج هنری او با بازیگر جوان «پووین تانگ‌ساکیوئن» شکل گرفت؛ زوجی که با نام «پوند‌پووین» به یکی از محبوب‌ترین زوج‌های آن‌اکران تلویزیون تایلند تبدیل شد و در سریال‌هایی چون Never Let Me Go و We Are بارها کنار هم درخشیدند و جوایز متعددی از جمله «زوج سال» جشنواره‌ی Feed Y Awards 2024 را به خانه بردند. سال ۲۰۲۵ اما سال بلوغ بازیگری پوند بود: او در تریلر معمایی Leap Day در نقش «دی» — جوانی که هر سالگرد تولدش با یک فقدان همراه است — ظاهر شد و توانایی‌اش را در ژانری تیره‌تر و جدی‌تر به رخ کشید.

چهره‌ی عمومی و شخصیت

آن‌چه پوند را نزد هوادارانش خاص می‌کند، تضاد شیرین شخصیت اوست: روی صحنه پرانرژی و کاریزماتیک است، اما خودش بارها گفته که در زندگی خصوصی فردی خجالتی، کم‌حرف و نرم‌دل است. او به رقص عشق می‌ورزد و آن را بزرگ‌ترین استعدادش می‌داند، طرفدار پروپاقرص کی‌پاپ و هیپ‌هاپ است و بسکتبال از سرگرمی‌های همیشگی‌اش به شمار می‌رود. رسانه‌ها از او با تعابیری چون «حضوری مغناطیسی» و «کاریزمای بی‌تکلف» یاد کرده‌اند و تعامل صمیمانه‌اش با هواداران — از چالش‌های وایرال تا یادگیری زبان ژاپنی برای ارتباط با طرفداران بین‌المللی — بخشی جدانشدنی از تصویر عمومی اوست. نکته‌ی قابل توجه این‌که در طول سال‌های فعالیتش، حاشیه یا جنجال قابل‌ توجهی درباره‌ی او در رسانه‌های معتبر گزارش نشده و تصویری حرفه‌ای و پاکیزه از خود ساخته است.

موسیقی؛ رؤیایی که به JASP.ER رسید

عشق قدیمی پوند به موسیقی در دسامبر ۲۰۲۴ به ثمر نشست؛ او به‌عنوان رپر گروه پسرانه‌ی چهارنفره‌ی JASP.ER زیر نظر کمپانی Riser Music معرفی شد و گروه با تک‌آهنگ «Sadistic» رسماً دبیو کرد. این گروه در سال ۲۰۲۵ با قطعاتی مثل «Take It Off» مسیرش را ادامه داد و بُعد تازه‌ای به کارنامه‌ی هنری پوند اضافه کرد — بُعدی که برای پسری که روزی در گروه موسیقی دبیرستانش می‌نواخت، بیشتر شبیه بستن یک دایره‌ی قشنگ است.

زندگی شخصی

پوند درباره‌ی زندگی خصوصی‌اش کم‌حرف و محتاط است و هیچ رابطه‌ی عاطفی، ازدواج یا فرزندی به‌طور رسمی و موثق درباره‌ی او تأیید نشده است؛ زوج «پوندپووین» نیز یک زوج هنری و حرفه‌ای روی صحنه و قاب تصویر است. آن‌چه از زندگی شخصی‌اش می‌دانیم بیشتر حال‌وهوای گرم و ساده دارد: پیوند عمیقش با خانواده، آیین بودایی که به آن پایبند است، و سگ دوست‌داشتنی‌اش «پارکر» که در سال ۲۰۲۴ به خانه آورد و نامش را از «پیتر پارکر» — مرد عنکبوتی محبوبش — وام گرفت.

دانستنی‌های جالب برای طرفداران

کمتر کسی می‌داند که لقب «پوند» ریشه در دوران بارداری مادرش دارد؛ در گزارش‌های رسانه‌ای آمده که لقب اولیه‌ی او «پانگ‌پوند» بوده است. پوند صاحب برند لباس شخصی خودش به نام Apollo است — نامی که از گروه موسیقی دوران دبیرستانش گرفته؛ و بنا بر گزارش‌ها، پیش از همه‌گیری کرونا در آزمون ورودی کمپانی کره‌ای SM Entertainment هم شرکت کرده بود؛ رؤیای آیدل‌شدنی که سرنوشت آن را به شکلی دیگر، در تایلند و با JASP.ER برایش نوشت. او به انگلیسی مسلط است و در سال ۲۰۲۵ به‌عنوان سفیر عطر ورساچه در جنوب شرق آسیا انتخاب شد — نشانه‌ای از جایگاه رو به رشدش در دنیای مد و فشن.

فعالیت‌های اخیر (۲۰۲۵–۲۰۲۶)

دو سال گذشته پرکارترین دوران حرفه‌ای پوند بوده است. در بهار ۲۰۲۵، سریال Leap Day از شبکه‌ی GMM 25 و پلتفرم Viu پخش شد و نمایش او در نقشی معمایی و احساسی با استقبال روبه‌رو شد؛ در ادامه‌ی همان سال، کمدی Me and Thee بار دیگر او و پووین را کنار هم نشاند. افتخارات هم از راه رسیدند: از جایزه‌ی «محبوب‌ترین بازیگر جوان» در شب تبادل فرهنگی ویبو ۲۰۲۵ تا عنوان «چهره‌ی سال» در Kazz Awards 2026. در جولای ۲۰۲۶ سریال جدید او Peach and Me روی آنتن رفت و در آگوست همین سال، نخستین فن‌کنسرت مشترک «پوندپووین» با عنوان «Rendezvous» در مانیل برگزار می‌شود — گواهی بر این‌که محبوبیت این ستاره‌ی ۲۵ساله دیگر از مرزهای تایلند بسیار فراتر رفته است.