Nitipaisalkul Pirat

پیرات نیتی‌پایسالکول (مایک آنجلو)

کمتر هنرمندی را می‌توان سراغ گرفت که در یک عمر هنری، هم روی صحنهٔ پاپِ پرزرق‌وبرق تایلند درخشیده باشد، هم به یکی از چهره‌های محبوب سریال‌های پربینندهٔ چین تبدیل شده باشد و هم نامش در تیتراژ یک فیلم هالیوودی دیده شود. پیرات نیتی‌پایسالکول که تماشاگران سراسر دنیا او را بیشتر با نام هنری مایک آنجلو (Mike Angelo) می‌شناسند، دقیقاً همین مسیر کم‌نظیر را پیموده است؛ از پسرکی که سال‌ها در کلاس‌های استعدادیابی عرق ریخت تا ستاره‌ای آسیایی که نامش مرز کشورها را پشت سر گذاشت.

او زادهٔ ۱۹ دسامبر ۱۹۸۹ در بانکوک پایتخت تایلند است (در برخی فهرست‌ها تاریخ ۱۸ دسامبر نیز ثبت شده، اما منابع معتبر ۱۹ دسامبر را ذکر می‌کنند) و از تباری ترکیبی، تایلندی‑چینی، می‌آید. در خانواده‌ای پرجمعیت بزرگ شد؛ سه برادر بزرگ‌تر و یک خواهر کوچک‌تر دارد و یکی از همین برادران، «گلف»، بعدها شریک هنری دوران نوجوانی‌اش شد.

کودکی و سال‌های شکل‌گیری

داستان مایک آنجلو، پیش از آنکه داستان یک ستاره باشد، روایت پشتکار است. او و برادرش پیچایا (با نام هنری «گلف») در سال ۲۰۰۲ و در سنین نوجوانی در آزمون نخستین نسل پروژهٔ استعدادیابی G-Junior زیر نظر شرکت بزرگ «جی‌ام‌ام گرَمی» — غول صنعت سرگرمی تایلند — پذیرفته شدند. اما راه تا صحنه کوتاه نبود؛ این دو برادر چهار سال تمام زیر بار تمرین‌های فشردهٔ خوانندگی و رقص رفتند تا سرانجام آمادهٔ معرفی رسمی شوند. همین سال‌های دشوارِ آموزش، شالودهٔ نظم حرفه‌ای و چندمهارتی بودنِ او را ریخت؛ ویژگی‌ای که بعدها در عبور موفقش از موسیقی به بازیگری به کار آمد.

تحصیلات

برخلاف بسیاری از هم‌نسلانش که زود وارد بازار کار شدند و درس را رها کردند، مایک به تحصیل پایبند ماند. او در مدرسهٔ بین‌المللی روامرودی (Ruamrudee International School) در بانکوک درس خواند — محیطی انگلیسی‌زبان که نقش مهمی در آشنایی او با زبان و فرهنگ بین‌المللی داشت — و سپس از دانشگاه چولالانگکورن، معتبرترین دانشگاه تایلند، فارغ‌التحصیل شد. همین پیشینهٔ تحصیلیِ بین‌المللی بعدها یکی از برگ‌های برندهٔ او در کار با تیم‌های چندملیتی شد.

از دونوازی «گلف و مایک» تا چراغ‌های شهرت

شهرت سراغ مایک آنجلو از مسیر موسیقی آمد. در اکتبر ۲۰۰۵، او و برادرش با آلبومی به نام خودِ گروه، «گلف‑مایک» (Golf & Mike)، رسماً پا به صحنه گذاشتند. تک‌آهنگ پرانرژی «Bounce» خیلی زود در تایلند سر زبان‌ها افتاد و این دو نوجوان را به چهره‌هایی محبوب بدل کرد. اما برد این دونوازی به مرزهای تایلند محدود نماند؛ آن‌ها به ژاپن رفتند، زیر چتر آژانس نام‌آشنای Johnny's Entertainment فعالیت کردند، در کنار گروه‌های مطرح جی‌پاپ روی صحنه رفتند و حتی در پروژه‌ای مشترک با حضور یکی از ستاره‌های ژاپنی در قالب گروه «Kitty GYM» ظاهر شدند. در فاصلهٔ میانهٔ دههٔ ۲۰۰۰، نام گلف و مایک در تایلند، ژاپن، چین و کره شنیده می‌شد.

با کم‌رنگ‌شدن فعالیت مشترک دو برادر در آغاز دههٔ ۲۰۱۰، مایک مسیر تازه‌ای را در پیش گرفت؛ در سال ۲۰۱۱ به‌صورت مستقل و با تک‌آهنگ «Ayo» کار انفرادی موسیقی‌اش را آغاز کرد، اما این بازیگری بود که قرار بود او را به اوج برساند.

درخششی که از تایلند تا چین رسید

مایک نخستین گام‌هایش در بازیگری را در سال ۲۰۰۸ برداشت، ولی نقطهٔ عطف کارنامه‌اش سال ۲۰۱۴ از راه رسید؛ زمانی که در نسخهٔ تایلندی سریال محبوب «Full House» در نقش «لی یونگ‌جه» در کنار سوچار مانایینگ ظاهر شد و تب این سریال، نام او را بر سر زبان‌ها انداخت. اندکی بعد، همکاری دوبارهٔ این زوج در «Kiss Me» (۲۰۱۵) محبوبیتش را تثبیت کرد.

اما جاه‌طلبی مایک او را به بازار پرمخاطب چین کشاند؛ تصمیمی که ورق کارنامه‌اش را برگرداند. او از سال ۲۰۱۵ با سریال «Wu Xin: The Monster Killer» وارد صنعت سرگرمی چین شد و با آثاری چون «My Little Princess» (۲۰۱۶) ادامه داد. نقطهٔ اوج این فصل، سریال «Delicious Destiny» (۲۰۱۷) بود؛ اثری که بنا بر گزارش‌ها تماشای آن از مرز چند میلیارد بازدید گذشت و در زمان پخش رتبهٔ نخست را در اختیار گرفت و مایک را به ستاره‌ای واقعی نزد تماشاگران چینی بدل کرد. او این موج را با «Mr. Swimmer» (۲۰۱۸) و سپس نقش «شوئه لینگ‌چیائو» در «My Amazing Boyfriend 2» (۲۰۱۹) ادامه داد. در این میان، حضور او در فیلم هالیوودی «The Misfits» (۲۰۲۱) نشان داد که افق آرزوهای او حتی فراتر از آسیا است.

چهره عمومی و شخصیت

تصویری که از مایک آنجلو در ذهن تماشاگران نقش بسته، ترکیبی است از جذابیت ظاهری، انرژی صحنه و توانایی چندفرهنگی بودن. رسانه‌ها بارها از او با عنوان «دلربای آسیا» یاد کرده‌اند و آنچه او را میان هم‌نسلانش متمایز می‌کند، گذر روانش میان دنیاهای متفاوت است؛ هنرمندی تایلندی که با پیشینهٔ تحصیل در مدرسه‌ای انگلیسی‌زبان و سال‌ها کار در صنعت سرگرمی چین، توانسته است در پروژه‌های تایلندی، چینی و حتی انگلیسی‌زبان به یک اندازه راحت ظاهر شود. همین انعطاف و سازگاری با فرهنگ‌های گوناگون، بعدها به یکی از درس‌هایی بدل شد که او به نسل تازهٔ هنرمندان منتقل کرد.

زندگی شخصی

مایک آنجلو صاحب پسری به نام مکسول است که در ۱۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۴ و حاصل رابطهٔ پیشین او با سارا کازینگینی (Sara Casinghini)، مدل ایتالیایی‑تایلندی، به دنیا آمد. بر پایهٔ روایت خودِ مایک، رابطهٔ این دو پیش از آگاهی از بارداری به پایان رسیده بود و او بعدها مسئولیت پدری فرزندش را به‌طور علنی پذیرفت. زندگی شخصی او فراتر از همین موارد تأییدشده، تا حد زیادی دور از معرض دید عموم باقی مانده است.

حواشی

پررنگ‌ترین حاشیهٔ علنی زندگی مایک، به موضوع سرپرستی پسرش بازمی‌گردد و از آن‌جا که به‌طور گسترده در رسانه‌ها انعکاس یافت، در اینجا تنها به روایت بی‌طرفانهٔ واقعیت‌ها بسنده می‌کنیم. در سپتامبر ۲۰۲۰ مایک برای دستیابی به حق سرپرستی مشترک فرزندش اقدام قانونی کرد، با این استدلال که می‌خواهد فراتر از یک «پدرِ صرفاً تأمین‌کنندهٔ هزینه‌ها» در تصمیم‌گیری‌ها و دیدارهای منظم با فرزندش نقش داشته باشد. اما تنها چند هفته بعد، در اکتبر ۲۰۲۰، او اعلام کرد که این درخواست را پس می‌گیرد تا ادامهٔ کشمکش علنی به آرامش فرزندش آسیب نزند. این موضوع، فارغ از جزئیات، نمونه‌ای از مواجههٔ یک چهرهٔ مشهور با مرز باریک میان زندگی خصوصی و توجه رسانه‌ای است.

فعالیت‌های تازه

سال‌های اخیر، مایک آنجلو را در نقش‌هایی تازه و فراتر از بازیگری نشان داده است. در سال ۲۰۲۴ او به‌عنوان منتور (مربی) به برنامهٔ پراستعدادیابی «Chuang Asia: Thailand» پیوست؛ تجربه‌ای که در آن، اندوختهٔ سال‌ها حضورش در صنعت سرگرمی از کودکی و درس‌هایی دربارهٔ سازگاری با فرهنگ‌های مختلف را در اختیار نسل تازهٔ هنرجویان گذاشت. او همچنین برای نخستین بار کلاه تهیه‌کنندگی را بر سر گذاشت و سریال «VAMP: Eternal Destiny» (۲۰۲۵) را زیر پرچم شرکت خود، MDA Entertainment، تولید کرد. در همین حال، او دوباره مقابل دوربین رفت و در سریال اکشن‑عاشقانهٔ چینی «Speed and Love» (۲۰۲۵) در نقش «لین سویی»، رانندهٔ ماهر مسابقه‌ای، ظاهر شد؛ نقشی که بار دیگر او را به مخاطبان چینی یادآوری کرد.

نکته‌هایی که طرفداران دوست دارند

برای دوستداران مایک آنجلو، چند نکتهٔ کمتر گفته‌شده جذابیت ویژه‌ای دارد: او یک نام چینی نیز دارد — 吳翊歌 (Wu Yige) — که در دوران فعالیتش در چین از آن استفاده می‌کند؛ کارنامهٔ او عملاً یک مسیر سه‌زبانه و سه‌فرهنگی (تایلند، چین و حضور در پروژه‌ای هالیوودی) را در بر می‌گیرد؛ نخستین جرقهٔ شهرتش نه در بازیگری، بلکه روی صحنهٔ موسیقی و در کنار برادر تنی‌اش زده شد؛ و او یکی از معدود هنرمندان تایلندی است که در دوران نوجوانی زیر چتر آژانس افسانه‌ای ژاپنی Johnny's Entertainment فعالیت کرد. همین گذار پیوسته میان دنیاهای متفاوت است که او را به یکی از جهانی‌ترین چهره‌های برآمده از تایلند بدل کرده است.