Sugo Taisho

ماساکی سودا (سوگو تایشو)

ماساکی سودا، بازیگر و خواننده‌ی ژاپنی، یکی از همه‌فن‌حریف‌ترین و دوست‌داشتنی‌ترین چهره‌های نسل خود در ژاپن است؛ هنرمندی که با نگاهی نافذ و بازی‌های پرشور، از یک قهرمان سریال‌های اکشن نوجوانانه به یکی از معتبرترین بازیگران سینما و تلویزیون ژاپن تبدیل شد و در کنار آن، به‌عنوان خواننده هم جایی محکم در فرهنگ پاپ این کشور برای خود دست‌وپا کرد. نامی که در کارنامه‌ی این کاتالوگ با عنوان «سوگو تایشو» (菅生大将) آمده، در واقع نام واقعی اوست؛ او روی پرده با نام هنری سودا ماساکی (菅田将暉) شناخته می‌شود.

سودا زاده‌ی ۲۱ فوریه‌ی ۱۹۹۳ در شهر مینو، استان اوساکای ژاپن است. قدش ۱۷۶ سانتی‌متر و گروه خونی‌اش A است. تماشاگران فارسی‌زبان احتمالاً او را با نقش‌های به‌یادماندنی‌اش در «قلب شیشه‌ای» (Glass Heart، ۲۰۲۵)، «اسمش را معما نگذار» (Don't Call it Mystery، ۲۰۲۲) و سریال پلیسی «MIU 404» (۲۰۲۰) به خاطر می‌آورند.

کودکی، خانواده و ریشه‌های هنری

اگر بخواهیم رازِ راحتیِ سودا مقابل دوربین را در یک جمله خلاصه کنیم، باید گفت او در خانواده‌ای بزرگ شد که هنر و نمایش بخشی از خونشان است. پدرش، شین سوگو، خودش بازیگر است و همین فضای خانوادگی، آشنایی زودهنگام ماساکی را با دنیای اجرا رقم زد. جالب‌تر آنکه او تنها ستاره‌ی این خانواده نیست: یکی از برادران کوچک‌ترش، با نام هنری کوچی‌نوکنتو (Kocchi no Kento)، خواننده و ترانه‌سراست و برادر دیگرش نیز در مقام بازیگر فعالیت می‌کند. به این ترتیب، نام خانوادگی سوگو در صنعت سرگرمی ژاپن یک نام چندصدایی است.

ماساکیِ کودک اما لزوماً رؤیای بازیگری در سر نداشت؛ او بچه‌ای پرانرژی و عاشق فوتبال بود. از دوران دبستان تا راهنمایی عضو تیم فوتبال مدرسه و باشگاه محلی‌اش در مینو بود و بخش بزرگی از کودکی‌اش روی زمین چمن گذشت. همین پیشینه‌ی ورزشی، شاید بخشی از انضباط و انرژی جسمانی‌ای را توضیح دهد که بعدها در نقش‌های پرتحرکش به چشم می‌آید.

نوجوانی، تحصیلات و قماری که زندگی‌اش را عوض کرد

نقطه‌ی عطف زندگی سودا در آستانه‌ی نوجوانی رقم خورد. او پس از ورود به دبیرستان دولتی ایکدا در اوساکا، در تعطیلات بهاریِ سال اول دبیرستان در آزمون انتخاب بازیگر سریال «کیمن رایدر W» (Kamen Rider W) شرکت کرد و پذیرفته شد. این موفقیت به قیمت ترک تحصیل از دبیرستان زادگاهش تمام شد؛ او بعدها به دبیرستان هینوده در توکیو منتقل شد و تحصیلش را به پایان رساند.

اما پشت این موفقیتِ زودهنگام، یک تجربه‌ی سختِ شکل‌دهنده هم نهفته بود. سودا تنها شانزده ساله بود که خانه‌ی پدری را ترک کرد و تک‌وتنها، بدون آنکه کسی را در توکیو بشناسد، زندگی مستقل را آغاز کرد. خودش بعدها از دشواری‌های آن روزها — تنهایی و سختیِ گذران زندگی در شهری غریب در نوجوانی — صادقانه سخن گفته است. همین جهشِ ناگهانی از یک نوجوان فوتبالیستِ اوساکایی به یک بازیگر تازه‌کارِ تنها در پایتخت، بخشی از پختگیِ زودرس او را توضیح می‌دهد.

نقطه‌ی عطف و صعود به ستارگی

نام سودا برای نخستین بار با نقش «فیلیپ» در «کیمن رایدر W» (۲۰۰۹) بر سر زبان‌ها افتاد؛ نقشی که هم اولین حضور تلویزیونی و هم اولین نقش اصلی او بود و پایه‌ی محبوبیتش در میان نوجوانان شد. اما او نمی‌خواست در قالب یک ستاره‌ی سریال‌های قهرمانی باقی بماند.

تصمیمِ جسورانه‌ای که مسیر حرفه‌ای او را تغییر داد، شرکت در آزمون فیلم بزرگسالانه و سنگین «هم‌خواری» (The Backwater / 共喰い، ۲۰۱۳) بود — آن هم برخلاف میل آژانس هنری‌اش. این ریسک به‌خوبی جواب داد: سودا برای این نقش جایزه‌ی بهترین بازیگر تازه‌کار جوایز آکادمی فیلم ژاپن را در سال ۲۰۱۴ به دست آورد و از آن پس، درهای سینمای هنری و فیلم‌های مؤلف به رویش گشوده شد. اندکی بعد، بازی در «تنها همان‌جا می‌درخشد» (The Light Shines Only There، ۲۰۱۴) جایگاهش را به‌عنوان بازیگری جدی تثبیت کرد.

سال‌های میانه‌ی دهه‌ی ۲۰۱۰ دوران انفجار محبوبیت او بود. حضور در سریال پربیننده‌ی «تامیئو» (Tamiō، ۲۰۱۵)، نقش‌آفرینی در سریال‌های پرطرفدار و به‌ویژه ایفای نقش محبوب «اونی‌چان» (شیطانک) در مجموعه تبلیغات مشهور شرکت au، او را به یکی از شناخته‌شده‌ترین چهره‌های ژاپن بدل کرد؛ تا جایی که سودا به‌عنوان بازیگرِ منتخبِ سالِ ۲۰۱۶ (برترین چهره‌ی نوظهور آن سال) برگزیده شد.

اوج این مسیر در سینما، بازی درخشان او در فیلم «آه، بیابان» (Wilderness / あゝ、荒野، ۲۰۱۷) بود؛ نقشی که برایش سیلی از جوایز به ارمغان آورد، از جمله جایزه‌ی بهترین بازیگر نقش اصلیِ چهل‌ویکمین دوره‌ی جوایز آکادمی فیلم ژاپن (۲۰۱۸) و همچنین جوایز بهترین بازیگرِ هوچی، مایی‌نیچی و نیکان اسپورتس. در تلویزیون نیز با سریال‌های ماندگاری چون «کلاس آقای هیراگی» (Mr. Hiiragi's Homeroom / 3年A組، ۲۰۱۹) و کارآگاهِ کنجکاو و وراجِ «اسمش را معما نگذار» (۲۰۲۲) دو بار جایزه‌ی بهترین بازیگرِ مراسم درام توکیو را از آنِ خود کرد.

سودای خواننده؛ چهره‌ای فراتر از بازیگری

یکی از وجوهی که سودا را از بسیاری همتایانش متمایز می‌کند، موسیقی است. او در مارس ۲۰۱۷ با تک‌آهنگ «منظره‌ای که هرگز ندیده‌ام» رسماً به‌عنوان خواننده‌ی تک‌نفره معرفی شد و خیلی زود ثابت کرد این کار صرفاً یک سرگرمیِ جانبیِ ستاره‌ای نیست. تک‌آهنگ «الیجیِ خداحافظی» (Sayonara Elegy، ۲۰۱۸) و به‌ویژه «دنبال اشتباه بگرد» (Machigai Sagashi، ۲۰۱۹) از او یک خواننده‌ی محبوب و جدی ساختند.

داستان آهنگ «Machigai Sagashi» به‌خودیِ‌خود برای طرفداران شیرین است: این قطعه را کِنشی یونه‌زو (Kenshi Yonezu)، یکی از بزرگ‌ترین اَبَرستاره‌های موسیقی پاپ معاصر ژاپن، نوشت، تنظیم و تهیه کرد و آن را به سودا سپرد؛ همکاری‌ای که برخوردِ دو غول هنری به شمار می‌رفت و به موضوع اصلیِ یک سریال پرطرفدار هم بدل شد. سودا تا امروز آلبوم‌های متعددی از جمله PLAY، LOVE، COLLAGE و SPIN منتشر کرده است.

تصویر عمومی و شخصیت

سودا در میان همکارانش به بازیگری «غریزی» اما باهوش شهره است. کارگردانان و فیلم‌نامه‌نویسانی که با او کار کرده‌اند، از این تناقضِ جذاب در او سخن گفته‌اند: بازیگری که می‌تواند نقش را کاملاً منطقی تحلیل کند، اما لحظه‌ی اجرا همه‌ی آن تحلیل را کنار می‌گذارد و به شهودش تکیه می‌کند. فیلم‌نامه‌نویس سرشناس، یوجی ساکاموتو، او را هنرمندی «چندوجهی و پر از تضادهای درونی» توصیف کرده است — کسی که هم‌زمان می‌تواند روشنایی و تاریکی، پاکی و زخم‌خوردگی را در یک شخصیت بنشاند.

در توصیف خُلق‌وخوی شخصی‌اش، سودا خودش را آدمی می‌داند که وقتی به چیزی علاقه‌مند می‌شود سراپا غرقش می‌شود، اما از کشمکش و جدل با دیگران بیزار است. همبازی‌اش، بازیگر کاسومی آریمورا، درباره‌اش گفته که سودا در برخورد با آدم‌ها همه‌ی وجودشان را می‌پذیرد و به آن‌ها احساس پذیرفته‌شدن می‌دهد — توصیفی که با تصویرِ گرم و فروتنِ او نزد طرفداران هم‌خوانی دارد.

از سرگرمی‌های کمتر شناخته‌شده‌ی او یکی هم دوختِ لباس است؛ سودا گفته دنبال‌کردنِ حرکت سوزن ذهنش را از افکار اضافی خالی و مغزش را آرام می‌کند — جزئیاتی ظریف که نشان می‌دهد پشت آن انرژیِ پرشورِ روی پرده، آدمی درون‌گرا و اهل تمرکز نشسته است.

زندگی شخصی

پرماجراترین فصل زندگی شخصی سودا با همسرش، بازیگر سرشناس نانا کوماتسو (Nana Komatsu)، گره خورده است. این دو نخستین‌بار سرِ فیلم «چاقویی که غرق می‌شود» (Drowning Love / 溺れるナイフ، ۲۰۱۶) با هم همبازی شدند و در همان سال در فیلم دیگری نیز در کنار هم ظاهر شدند؛ همکاری‌شان بعدها در آثاری چون «نخ» (Ito) هم ادامه یافت. آن‌ها از سال ۲۰۱۸ به مدت سه سال به‌طور مشترک سفیران یک برند مدِ ژاپنی بودند و همین نزدیکیِ کاری، پیوندشان را عمیق‌تر کرد.

سرانجام در ۱۵ نوامبر ۲۰۲۱، سودا و کوماتسو با انتشار بیانیه‌ای مشترک در صفحات شخصی‌شان خبر ازدواجشان را اعلام کردند؛ خبری که یکی از پرسروصداترین رویدادهای دنیای سرگرمی ژاپن در آن سال بود. در ۹ مارس ۲۰۲۴ نیز آژانس‌های هر دو هنرمند به‌طور رسمی از تولد نخستین فرزندشان خبر دادند.

دانستنی‌های جذاب برای طرفداران

فراتر از کارنامه‌ی رسمی، چند نکته‌ی کمترشنیده هست که سودا را برای هواداران دوست‌داشتنی‌تر می‌کند. نخست، خانواده‌ی تمام‌هنرمندِ اوست: پدر بازیگر، و دو برادری که هرکدام در عرصه‌ی خود سرشناس‌اند. برادر خواننده‌اش، کوچی‌نوکنتو، در سال ۲۰۲۴ با تک‌آهنگ پرسروصدای «های یوروکونده» (Hai Yorokonde) به یک پدیده‌ی ویروسی در ژاپن تبدیل شد؛ ترانه‌ای درباره‌ی فشارِ روزمره‌ی کارمندان که ویدئوی موزیکش بیش از صد میلیون بار در یوتیوب دیده شد. به این ترتیب، خانواده‌ی سوگو در یک سال هم در سینما و هم در صدر جدول‌های موسیقی حضور داشت.

دوم، ریشه‌ی همه‌چیز در یک سریال ابرقهرمانی بود؛ بازیگری که امروز جوایز معتبر سینمایی را درو می‌کند، کارش را با نقاب و لباس «کیمن رایدر» آغاز کرد. سوم، علاقه‌ی او به طراحی و دوخت لباس که چهره‌ای هنرمندانه و آرام را از او نشان می‌دهد. و چهارم، همکاری‌اش با کنشی یونه‌زو که نمونه‌ای از پل‌زدنِ او میان دو دنیای بازیگری و موسیقیِ مردم‌پسند ژاپن است.

فعالیت‌های اخیر

سودا در سال‌های اخیر هم‌چنان یکی از پرکارترین و پرتقاضاترین هنرمندان ژاپن باقی مانده است. او در سال ۲۰۲۴ در فیلم «کلاد» (Cloud) و در ژانویه‌ی ۲۰۲۵ در فیلم «غروب، طلوع» (Sunset Sunrise) نقش اصلی را بر عهده داشت. مهم‌ترین کار بین‌المللی او در این دوره، بازی در نقش «توئویا شین‌زاکی» در سریال موزیکالِ نتفلیکس «قلب شیشه‌ای» (Glass Heart، ۲۰۲۵) در کنار تاکرو ساتو بود؛ اثری که نام او را به مخاطبان جهانی، از جمله بینندگان فارسی‌زبان، شناساند.

در عرصه‌ی موسیقی نیز آلبوم SPIN را در سال ۲۰۲۴ منتشر کرد و فعالیتش را با آثار تازه ادامه داده است. در ادامه‌ی این مسیر، قرار است او در یکی از مهم‌ترین قالب‌های تلویزیون ژاپن، یعنی سریال تاریخیِ بزرگِ (تایگا) شبکه‌ی NHK با عنوان «برادران تویوتومی» (۲۰۲۶)، در نقش سردارِ نام‌آور «تاکناکا هانبه» ظاهر شود؛ نشانه‌ای از آنکه سودا در میانه‌ی دهه‌ی سوم زندگی‌اش، هم‌چنان در اوج اعتبار حرفه‌ای قرار دارد.