Yang Mi
- 21 شهریور 1365 تولد
- 39 سن
- 10 تعداد آثار

یانگ می یکی از پرطرفدارترین و تأثیرگذارترین بازیگران سینما و تلویزیون چین است؛ ستارهای که مسیرش را از یک کودکِ بازیگر چهارساله آغاز کرد و امروز نهتنها به عنوان بازیگرِ نقش اول، بلکه به عنوان خواننده و تهیهکنندهای صاحبنام شناخته میشود. او متولد ۱۲ سپتامبر ۱۹۸۶ (۲۱ شهریور ۱۳۶۵) در پکن است و در دو دههی گذشته با مجموعهای از سریالهای پرمخاطب، از درامهای فانتزی و تاریخی گرفته تا آثار واقعگرایانه، به یکی از چهرههای ماندگار صنعت سرگرمی چین بدل شده است. نامش برای میلیونها مخاطب با نقشهایی مثل «بای چیان» در سریال محبوب «عشق ابدی» و کاراکترهای جسور و مستقلی که بارها بازی کرده گره خورده است.
یانگ می در منطقهی شوانوو در پکن و در خانوادهای متوسط به دنیا آمد؛ پدرش افسر پلیس و مادرش خانهدار بود. داستان نامش یکی از همان جزئیات کوچکی است که هواداران دوست دارند: چون پدر و مادرش هر دو نام خانوادگی «یانگ» داشتند، برای دخترشان نام «می» (幂) را برگزیدند؛ واژهای که در ریاضیات به معنای «توان» است و گویی از همان آغاز نشانهای بر مسیر پرفرازونشیب او بود.
خانوادهاش از کودکی او را به کلاسهای پیانو، آواز و نقاشی فرستادند تا استعدادهایش را پرورش دهند، و وقتی استودیوی فیلم کودکان چین دورهای آموزشی برای بازیگری کودکان برگزار کرد، پدر و مادرش او را «فقط برای امتحان» ثبتنام کردند. همین تصمیم ساده، سرنوشت او را رقم زد. یانگ می تنها چهار سال داشت که در سال ۱۹۹۰ در سریال تاریخی «تانگ مینگهوانگ» در نقش شاهدخت خردسال ظاهر شد و کمی بعد در فیلم کمدی مشهور «پادشاه گدایان» در کنار استیون چو نیز چهرهای کوتاه از خود نشان داد. در سالهای نوجوانی به عنوان مدلِ مجلهی مد نیز فعالیت کرد.
تحصیلاتش را در مدرسهی ابتدایی آزمایشی شوانوو و سپس مدرسهی متوسطهی شمارهی ۱۴ پکن گذراند، و در سال ۲۰۰۵ وارد رشتهی بازیگری آکادمی معتبر فیلم پکن شد؛ همان دانشگاهی که بسیاری از ستارههای بزرگ سینمای چین از آن فارغالتحصیل شدهاند. او تحصیلش را در سال ۲۰۰۹ به پایان رساند، در حالی که پیش از فارغالتحصیلی هم پای ثابت پروژههای تلویزیونی شده بود.
اگرچه یانگ می از کودکی جلوی دوربین بود، اما حضور حرفهایاش بهعنوان بازیگر بزرگسال در اوایل دههی ۲۰۰۰ جدی شد. نقشآفرینی در اقتباسهای پرطرفدارِ رمانهای رزمی، از جمله نقش «گوئو شیانگ» در سریال «بازگشت قهرمانان شاهینسوار» (۲۰۰۶)، نام او را سرِ زبانها انداخت. اما نقطهی عطف واقعی در سال ۲۰۱۱ رقم خورد: سریال سفر-در-زمانِ «قصر» (Palace) چنان موفقیتی به دست آورد که یانگ می را یکشبه به یکی از محبوبترین بازیگران جوان چین تبدیل کرد. پیش از آن نیز در سال ۲۰۰۹ در فهرست «چهار بازیگر جوان برتر» نسل خود جای گرفته بود.
از آن پس، یانگ می پشتسرهم در آثار پرمخاطب ظاهر شد و تواناییاش را در ژانرهای گوناگون به نمایش گذاشت. بازی در درام شهری «داستان عاشقانهی پکن» (۲۰۱۲) برایش جایزهی بهترین بازیگر زن را از جشنوارهی معتبر «عقاب طلایی» چین به ارمغان آورد. اوج محبوبیت او در ژانر فانتزیِ «شیانشیا» با سریال «عشق ابدی» (با عنوان «سه زندگی، سه دنیا») در سال ۲۰۱۷ رقم خورد؛ اثری که به یکی از پرتماشاگرترین سریالهای تاریخ تلویزیون چین تبدیل شد و نقش «بای چیان» را به یکی از ماندگارترین کاراکترهای کارنامهی او بدل کرد. در همان دوران، بازی در فیلم علمی-تخیلی «بازنشانی» (Reset) جایزهی بهترین بازیگر زن جشنوارهی بینالمللی فیلم هیوستون را برایش به همراه آورد، و یک سال بعد حضورش در فیلم اجتماعی «بِیبی» نامزدی جایزهی بهترین بازیگر زن جشنوارهی معتبر سنسباستین اسپانیا را برایش رقم زد؛ نشانهای از اینکه او فراتر از ستارهی سریالهای عامهپسند، توان بازی در آثار جدی سینمایی را هم دارد.
یانگ می به بازیگری اکتفا نکرد. در سال ۲۰۱۴ به همراه دو مدیر برنامه، شرکت تهیهکنندگی خود را پایهگذاری کرد و وارد دنیای تهیهی آثار نمایشی شد؛ تصمیمی که او را به یکی از معدود بازیگران زنی تبدیل کرد که همزمان در پشت دوربین نیز قدرت و نفوذ به دست آوردند. تازهترین فصل درخشان کارنامهی او در سال ۲۰۲۵ ورق خورد: سریال واقعگرایانه و روستایی «این سرزمین بارور» (This Thriving Land) که از ۱۳ اوت ۲۰۲۵ همزمان از شبکهی CCTV-8 و پلتفرم آیچییی پخش شد، با استقبالی چشمگیر روبهرو شد و در فضایی که سریالهای بلند چینی با افت مخاطب دستوپنجه نرم میکردند، رکوردهای تماشا را جابهجا کرد. این نقشِ متفاوت و بهدور از تصویر همیشگیِ او در سریالهای فانتزی، یکی از تحسینشدهترین کارهای کارنامهاش لقب گرفت و جوایز «سریال سال» و بهترین بازیگر زن را در مراسمهای پایان سال نصیب او کرد.
یانگ می سالهاست که در زمرهی پُرنفوذترین و پُردرآمدترین چهرههای صنعت سرگرمی چین قرار دارد. او بارها در صدر فهرستهای محبوبیت و ارزش تبلیغاتی ستارهها جای گرفته و در سال ۲۰۱۷ در رتبهی سوم فهرست «۱۰۰ چهرهی مشهور چین» مجلهی فوربس قرار داشت. حضور پُرقدرت او در شبکههای اجتماعی، با بیش از صد میلیون دنبالکننده در «ویبو»، نشاندهندهی پایگاه گستردهی هواداری اوست.
آنچه یانگ می را نزد مخاطبان دوستداشتنی کرده، تنها نقشهایش نیست؛ شخصیت زمینی، شوخطبع و بیتکلف او در برنامههای تلویزیونی و مصاحبهها، در کنار پشتکار کمنظیرش، تصویری از یک ستارهی سختکوش و واقعبین ساخته است. او که از کودکی کار را آموخته، بعدها به یک تهیهکننده و کارآفرینِ باهوش بدل شد و در شکوفایی نسلی از بازیگران جوانتر نیز نقش داشت. تأثیرگذاریاش در دنیای مد و زیبایی هم بهاندازهی کارنامهی بازیگریاش پررنگ بوده است.
یانگ می در ۸ ژانویهی ۲۰۱۴ با بازیگر اهل هنگکنگ، هاویک لائو (لیو کایوی)، در جزیرهی بالی اندونزی ازدواج کرد. حاصل این پیوند دختری است که در اول ژوئن ۲۰۱۴ به دنیا آمد و در میان هواداران با لقبِ دوستداشتنیِ «برنج چسبناکِ کوچک» (شیائو نوئومی) شناخته میشود. این زوج در ۲۲ دسامبر ۲۰۱۸ خبر جداییشان را بهصورت رسمی اعلام کردند. یانگ می همواره در حفظ حریم خصوصی فرزندش کوشیده و دربارهی زندگی شخصیاش بسیار کمحرف و محتاط بوده است.
شاید کمتر کسی بداند که یانگ می در کنار بازیگری، خواننده هم هست؛ او در سال ۲۰۱۲ نخستین آلبوم موسیقیاش با عنوان «نزدیک به من» (Close to Me) را منتشر کرد و خوانندهی موسیقی متنِ شماری از سریالهای خودش بوده است. داستان نامش—که از واژهی ریاضیِ «توان» گرفته شده—همچنان یکی از جزئیات محبوب میان طرفداران است. نکتهی دیگر اینکه او یکی از معدود ستارههایی است که با تأسیس شرکت تهیهکنندگی خود، عملاً به یک «ستارهساز» تبدیل شد و در معرفی و رشد چهرههای تازهی صنعت سرگرمی چین سهم داشت. یانگ می در فعالیتهای خیریه نیز حضور داشته است؛ از جمله کمک مالی به آسیبدیدگان حادثهی انفجار بندر تیانجین در سال ۲۰۱۵ و مشارکت بهعنوان سفیر در کارزار ملی کمک به نابینایان در همان سال.
در میان رویدادهای پرسروصدای کارنامهی او، یکی از موارد پرنقلوقول مربوط به سال ۲۰۲۱ است؛ زمانی که یانگ می همکاری تبلیغاتیاش با برند آدیداس را در پیِ مناقشهی مربوط به پنبهی سینکیانگ بهصورت رسمی پایان داد. این تصمیم، که در رسانهها بهطور گسترده بازتاب یافت، در زمرهی واکنشهای مشابه شمار دیگری از ستارههای چینی در آن مقطع قرار گرفت. در حوزهی حرفهای نیز جدایی او در سال ۲۰۲۳ از شرکت تهیهکنندگیای که خود از بنیانگذارانش بود، خبری پرنقلوقول در رسانههای صنعت سرگرمی چین شد و فصلی تازه در مسیر کاری مستقل او را گشود.