Zhang Xin Cheng

ژانگ شین‌چنگ؛ از رؤیای رقص تا ستاره‌ی درام‌های چینی

ژانگ شین‌چنگ (به چینی: 张新成) که در سطح بین‌المللی با نام استیون ژانگ نیز شناخته می‌شود، بازیگر و خواننده‌ی چینی است که در ۲۴ اوت ۱۹۹۵ در شهر جینگ‌ژو از استان هوبئی چین به دنیا آمد. او از آن دسته چهره‌هایی است که شهرتش را یک‌شبه به دست نیاورد؛ پشت لبخند آرام و بازی روان او، سال‌ها تمرین رقص، موسیقی و تئاتر نهفته است. امروز نام او با درام‌های محبوبی چون «برو جلو» (Go Ahead) و «اسکیت به‌سوی عشق» (Skate Into Love) گره خورده و برای میلیون‌ها بیننده، یادآور شخصیت‌هایی گرم، سرسخت و دوست‌داشتنی است.

کودکی و سال‌های شکل‌گیری

شین‌چنگ از همان کودکی با هنر بزرگ شد؛ آواز، رقص، پیانو، گیتار و حتی آهنگ‌سازی را از سنین پایین آموخت و رؤیایش این بود که روزی رقصنده‌ای حرفه‌ای شود. همین رؤیا بود که او را در سال ۲۰۰۸، در آستانه‌ی نوجوانی، از زادگاهش جینگ‌ژو به پکن کشاند؛ دور شدن از خانواده در سیزده‌سالگی برای درس خواندن در مدرسه‌ی وابسته به آکادمی رقص پکن، تجربه‌ای سخت اما سرنوشت‌ساز بود. او شش سال در رشته‌ی آواز و رقص این مدرسه تحصیل کرد و همین سال‌های پرتلاش، پایه‌ی انضباط و چندمهارتی بودنی شد که بعدها به امضای حرفه‌ای‌اش تبدیل شد.

تحصیلات؛ داستانی که خودش شبیه فیلم است

یکی از معروف‌ترین بخش‌های زندگی ژانگ شین‌چنگ، ماجرای کنکور هنر اوست: در سال ۲۰۱۴ او در آزمون ورودی چند دانشکده‌ی برتر هنرهای نمایشی چین — از جمله آکادمی مرکزی نمایش، آکادمی فیلم پکن، آکادمی هنر ارتش آزادی‌بخش خلق و آکادمی تئاتر شانگهای — رتبه‌ی نخست را به دست آورد؛ رکوردی که هنوز هم طرفدارانش با افتخار از آن یاد می‌کنند. او در نهایت آکادمی مرکزی نمایش را برگزید و با مدرک کارشناسی در رشته‌ی تئاتر موزیکال فارغ‌التحصیل شد؛ انتخابی که توضیح می‌دهد چرا او هم روی صحنه‌ی موسیقی می‌درخشد و هم جلوی دوربین.

آغاز راه و طلوع یک ستاره

ورود رسمی او به دنیای بازیگری با فیلم کوتاه «اتوبوس مدرسه» در سال ۲۰۱۳ رقم خورد و در سال ۲۰۱۵ با کمپانی EE-Media قرارداد بست. نخستین سریال تلویزیونی‌اش در سال ۲۰۱۶ روی آنتن رفت، اما نقطه‌ی عطف نخست او سال ۲۰۱۷ بود؛ جایی که بازی صمیمی و باورپذیرش در سریال مدرسه‌ای «دوستان تمشکی من» (My Huckleberry Friends) تحسین منتقدان را برانگیخت و جایزه‌ی «بازیگر تازه‌وارد سال» را در مراسم «شب فریاد» iQIYI برایش به ارمغان آورد.

اما سال طلایی او بی‌تردید ۲۰۲۰ بود. در این سال دو سریال او تقریباً هم‌زمان به پدیده تبدیل شدند: در «اسکیت به‌سوی عشق» نقش لی یوبینگ، هاکی‌باز مغرور اما دوست‌داشتنی را بازی کرد و در درام خانوادگی «برو جلو» با نقش هه زی‌چیو — پسری که زخم‌های خانوادگی‌اش را پشت مهربانی پنهان می‌کند — قلب مخاطبان را تسخیر کرد. همین دو نقش او را به یکی از پرطرفدارترین بازیگران جوان چین بدل کرد و نامش در فهرست «۳۰ چهره‌ی زیر ۳۰ سال» مجله‌ی فوربس چین در همان سال قرار گرفت.

چهره‌ی عمومی و شخصیت هنری

تصویری که رسانه‌ها و مخاطبان از ژانگ شین‌چنگ دارند، تصویر هنرمندی «همه‌فن‌حریف» و سخت‌کوش است: بازیگری که رقص، آواز، پیانو و گیتار می‌داند، برای بسیاری از سریال‌های خودش قطعه‌های موسیقی متن خوانده و در انتخاب نقش‌ها هم اهل ریسک است — از درام تاریخی و معمایی گرفته تا ملودرام خانوادگی و داستان‌های ورزشی. او در برنامه‌های شناخته‌شده‌ای مانند «آهنگ ما» و «گنجینه‌های ملی» نیز حضور یافته و در سال ۲۰۲۵ روی صحنه‌ی گالای جشن بهار تلویزیون مرکزی چین — پربیننده‌ترین رویداد تلویزیونی کشور — اجرا داشت. در اوت ۲۰۲۲ نیز با راه‌اندازی استودیوی شخصی‌اش، مدیریت مسیر حرفه‌ای خود را مستقلانه در دست گرفت.

موسیقی؛ نیمه‌ی دیگر یک هنرمند

برای شین‌چنگ موسیقی هرگز حاشیه نبوده است. او که از سال ۲۰۱۴ در قالب موسیقی متن فیلم‌ها و تک‌آهنگ‌ها می‌خواند، سرانجام در سال ۲۰۲۵ گام بزرگ را برداشت: برگزاری نخستین کنسرت‌های انفرادی‌اش و انتشار نخستین آلبوم رسمی‌اش با نام «Maladaptation» (به چینی: 不适应症) — آلبومی مفهومی درباره‌ی احساس بیگانگی انسان امروز در جهانی که با سرعت تغییر می‌کند. نکته‌ی دلنشین برای طرفداران این بود که آلبوم درست هم‌زمان با سی‌سالگی او منتشر شد. او همچنین تجربه‌ی صحنه‌ی تئاتر موزیکال و صداپیشگی شخصیت «وید» در نسخه‌ی چینی انیمیشن «المنتال» را در کارنامه دارد.

جوایز و افتخارات

کارنامه‌ی او در کنار جایزه‌ی بازیگر تازه‌وارد سال ۲۰۱۷، شامل عناوینی چون بازیگر محبوب سال از نگاه مجله‌ی GQ چین و جایزه‌ی «بازیگر برجسته» جوایز درام تلویزیونی چین در سال ۲۰۲۱ است و در سال‌های بعد نیز عناوینی مانند «بازیگر پیشرو» و جوایز موسیقی از جمله عنوان خواننده‌ی مرد پرطرفدار در جوایز QQ Music سال ۲۰۲۴ را به دست آورده است؛ فهرستی که نشان می‌دهد او در هر دو جهان بازیگری و موسیقی جدی گرفته می‌شود.

زندگی شخصی

ژانگ شین‌چنگ درباره‌ی زندگی خصوصی‌اش کم‌حرف است و مرز روشنی میان زندگی شخصی و حرفه‌ای خود نگه داشته است. هیچ رابطه، ازدواج یا فرزندی به‌صورت رسمی و موثق درباره‌ی او ثبت و تأیید نشده است و منابع معتبر نیز اطلاعات تأییدشده‌ای در این زمینه منتشر نکرده‌اند.

این روزها؛ در اوج پختگی

سال‌های اخیر برای او پرکار و پربار بوده است. در سال ۲۰۲۴ با دو درام «نور لطیف» (Tender Light) و «تو دوستِ عاشق منی» (You Are My Lover Friend) روی آنتن بود و سال ۲۰۲۵ را با حضور در فیلم سینمایی «کارآگاه محله‌ی چینی‌ها ۱۹۰۰»، اجرای موزیکال روی صحنه و فعالیت جدی موسیقایی گذراند. اما اتفاق بزرگ در ژوئن ۲۰۲۶ رخ داد: سریال ماجراجویانه‌ی «بایگانی: راز نان‌یانگ» (Archives: The Nanyang Mystery) — اقتباسی از دنیای داستانی «یادداشت‌های مقبره‌دزدی» — در iQIYI منتشر شد و با استقبالی چشمگیر روبه‌رو شد. شین‌چنگ برای نقش «ژانگ های‌یان»، کارآگاه چابک این سریال، حدود شش ماه تمرین هنرهای رزمی کرد؛ نمونه‌ای دیگر از وسواس حرفه‌ای بازیگری که هنوز هم مثل همان نوجوان سیزده‌ساله‌ی تازه‌رسیده به پکن، سخت تمرین می‌کند.

دانستنی‌های جذاب برای طرفداران

کمتر کسی می‌داند که او پیش از بازیگری، سال‌ها برای رقصنده شدن تمرین کرده بود و همین پیشینه است که حرکات بدنی روان او را در نقش‌های ورزشی و اکشن توضیح می‌دهد. او خودش ساز می‌زند و در آهنگ‌سازی دست دارد، برای چند سریال خودش موسیقی متن خوانده، و رتبه‌ی یک شدنش در آزمون چهار آکادمی برتر هنری چین هنوز از معروف‌ترین «افسانه‌های کنکوری» دنیای سرگرمی چین است. طرفدارانش همچنین انتشار نخستین آلبومش در روز تولد سی‌سالگی را یکی از شیرین‌ترین لحظه‌های مسیر حرفه‌ای او می‌دانند.